Co zabija twoje owoce? Ochrona późnych odmian truskawki przed szarą pleśnią 

szara pleśń w truskawce

Opady deszczu i nadchodzące wyższe temperatury mogą przyczynić się do tworzenia warunków sprzyjających presji szarej pleśni. Botrytis cinerea w uprawie truskawki może powodować ogromne straty plonu. Jak skutecznie chronić rośliny przed patogenem?  

Choroba wywoływana przez grzyb Botrytis cinerea występuje w postaci charakterystycznego szarobiałego nalotu oraz brunatnych plam gnilnych. Cechują ją także lokalne zgorzele i nekrozy. Opisane zmiany są zauważalne przede wszystkim na kwiatach i owocach (czasami na liściach i łodygach) w różnej fazie rozwoju: zielone owoce często zasychają, natomiast na dojrzałych pojawia się puszysta grzybnia oraz pylący nalot utworzony z trzonków konidialnych w kolorze szarym. Botrytis cinerea rzadziej atakuje młode rośliny, zwykle występuje u tych dojrzewających lub na produktach zebranych w przechowalniach. 

Omawiany workowiec ma szeroki zakres żywicieli, dodatkowo rozwija się szybko, przenosi się przy udziale prądów powietrza i wody. Czynniki te sprawiają, że ochrona roślin nie należy do łatwych wyzwań.  

Agrotechnika podstawą prewencji 

Dobra kondycja owoców zależy od właściwych warunków wzrostu roślin, szczególnie w obliczu niekorzystnych warunków pogodowych występujących w Polsce od początku sezonu. Grzyb powodujący szarą pleśń skuteczniej poraża osłabione rośliny, dlatego elementy takie jak: ograniczenie konkurencji i ochrona przed przymrozkami, będą miały pośredni wpływ na rozwój patogenu.  

Odpowiednie pH gleby do rozwoju truskawki wynosi 5,6–6,5. Przy pH niższym niż 4,5 przyswajalność większości składników pokarmowych (szczególnie wapnia) jest ograniczona, co prowadzi do osłabienia roślin i w efekcie zwiększenia podatności na szarą pleśń. Z kolei przy pH wyższym od 6,5 może wystąpić chloroza spowodowana zakłóceniem pobierania żelaza.  

Na rozwój choroby wpływa również nieodpowiedni przepływ powietrza, podwyższona wilgotność spowodowana zagęszczeniem roślin oraz pozostałości porażonych roślin. Zachowanie właściwej rozstawy oraz wybór nawadniania przy korzeniu, przeprowadzanie zabiegów koszenia i wygrabiania liści tuż po zbiorze owoców, będzie miało na celu zachowanie odpowiedniego przepływu powietrza, co zapewni szybsze osuszanie roślin, ale przede wszystkim pozwoli eliminować zagrożenie w postaci przetrwalników, które występują na resztkach porażonych roślin.  

Szara pleśń nie rozwija się jedynie w gruncie czy szklarni, ale również w przechowalniach. Gnicie podczas transportu i magazynowania znacznie ograniczy schładzanie owoców bezpośrednio po zbiorze lub stosowanie odpowiednich środków biologicznych.  

Biologiczne wsparcie 

Kwitnące obecnie odmiany, np. Malwina można zabezpieczać stosując środki na bazie niepatogenicznych gatunków Pythium, takich jak Polyversum WP (s.a. Pythium oligandrum). Pythium oligandrum zawarty w Polyversum WP prowadzi do rozpadu strzępek patogenicznego Botrytis cinerea przez rozkład enzymatyczny, jednocześnie stymulując mechanizmy odpornościowe truskawki poprzez wprowadzenie do nich fitohormonów, fosforu i cukrów. Według etykiety środka pierwszy zabieg należy wykonać wczesną wiosną po ruszeniu wegetacji, a kolejne od początku fazy kwitnienia co 7 dni. Może on być również stosowany we wspomnianych wcześniej przechowalniach. Stosowanie go w komorach przechowalniczych za pomocą zamgławiania, czyli fumigacji odbywa się po złożeniu owoców do komory i schłodzeniu ich do temperatury 3°C – 5°C. 

Inny środek to Serenade ASO, stworzony na bazie grzybobójczej i fungistatycznej bakterii zakłócającej rozwój grzybni – Bacillus amyloliquefaciens szczep QST 713, który można stosować w uprawie pod osłonami zapobiegawczo od początku fazy kwitnienia do drugiego zbioru (większość owoców wybarwiona, BBCH 60-89), z kolei w uprawie truskawki w gruncie od fazy przed kwitnieniem (na skali BBCH wynoszącej 55) do drugiego zbioru. 

Plantatorzy często decydują się również na zastosowanie rozwiązań, które wzmacniają odporność roślin na atak patogenów. Takim rozwiązaniem jest np. Zumba Plant. Jest to preparat biologiczny, który działa na zasadzie konkurencji o środowisko i pokarm z chorobotwórczymi drobnoustrojami. Dzięki temu nie pozwala im się rozwijać na powierzchni roślin. Wspomaga rośliny w walce z szarą pleśnią, antraknozą i skórzastą zgnilizną.

Chemiczne metody zwalczania 

Przy stosowaniu chemicznej metody ochrony należy, szczególnie w późnych fazach rozwojowych, pamiętać o zachowaniu okresów karencji i prewencji. Obecnie dostępnych na rynku jest kilka substancji aktywnych przeznaczonych do chemicznego zwalczania szarej pleśni w trakcie i po kwitnieniu, są to np.: boskalid, piraklostrobina, cyprodynil, fludioksonil, pirymetanil, czy izofetamid. Znajdują się one w środkach takich jak: Boskal (środek stosowany od początku fazy kwitnienia do fazy drugiego zbioru – zbiór późny, BBCH 60-81), Cypros (stosowany zapobiegawczo lub z chwilą pojawienia się pierwszych objawów choroby, od początku do końca fazy kwitnienia), Mythos 300 S.C. (od początku do końca fazy kwitnienia), Samar (od początku fazy kwitnienia do fazy drugiego zbioru – zbiór późny, BBCH 60-81). 

Ważna jest również rotacja środków, która zapobiega uodparnianiu się patogenów oraz zachowanie zasad bezpiecznej i skutecznej aplikacji. Zastosowane środki ochrony roślin należy dobierać tak, aby zminimalizować ilość zabiegów na plantacji, dzięki czemu można obniżyć koszty przeprowadzanych czynności oraz zmniejszyć ilość wprowadzanych do środowiska substancji.  

*Ze środków ochrony roślin należy korzystać z zachowaniem bezpieczeństwa. Przed każdym użyciem przeczytaj informacje zamieszczone w etykiecie i informacje dotyczące produktu. Zwróć uwagę na zwroty wskazujące rodzaj zagrożenia oraz przestrzegaj środków bezpieczeństwa zamieszczonych w etykiecie. 

 

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here