Do drugiego etapu zakwalifikowało się 16 listonoszy wybranych przez komisję plebiscytową. Przeczytaj ich historie, zobacz, jak wygląda ich codzienna praca, i oddaj głos na finalistę, który Twoim zdaniem zasługuje na tytuł Listonosza Roku 2026. Oddać swój głos możesz na stronie: listonoszroku.pl/glosowanie.

Kim są finaliści plebiscytu Listonosz Roku 2026?

Iwona Czułkowska

Iwona Czułkowska, finalistka Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Iwona Czułkowska, finalistka Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Iwona Czułkowska pracuje jako listonoszka od niespełna dwóch lat. Do Poczty Polskiej trafiła po utracie wcześniejszej pracy i, jak sama mówi, była bardzo zdeterminowana, żeby dostać szansę właśnie w tym zawodzie. Dziś obsługuje rejon wiejsko-miejski Urzędu Pocztowego Żnin 1: bloki, domy jednorodzinne, stare kamienice, nowe osiedla i gospodarstwa.

Jej dzień zaczyna się zwykle o 7:00 od segregowania listów, rozdzielania przesyłek i gazet. Potem układa wszystko według swojego rejonu. Iwona mówi, że pracuje według „mapy życia” mieszkańców. Wie, kto jest w domu, kto w pracy, a kto o określonej godzinie przebywa np. w Domu Seniora. Dzięki temu stara się doręczać przesyłki do rąk własnych, zamiast zostawiać awizo.

W pracy największym wyzwaniem są pogoda, presja czasu i psy na posesjach. Zimą szczególnie zapamiętała gołoledź, która utrudniła dojazd w rejon. Mimo takich sytuacji podkreśla, że za każdą kopertą stoi człowiek i jego sprawy. Szczególną uwagę zwraca na osoby starsze. „Trzeba zadbać o takich ludzi” – mówi.

Po pracy rozwija kreatywne pasje: rękodzieło, odlewy gipsowe, dekoracje z balonów i przebrania, w których pojawia się na lokalnych wydarzeniach. Dzięki temu jest rozpoznawalna nie tylko jako listonoszka, ale też jako osoba aktywna w swojej społeczności.

Michał Dobkowski

Michał Dobkowski, finalista Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Michał Dobkowski, finalista Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Michał Dobkowski pracuje jako listonosz od 2015 roku. Swoją drogę zawodową zaczynał w UP Czerwin, a od półtora roku jest związany z UP Ostrołęka 2. Obsługuje głównie teren wiejski, gdzie jednego dnia pokonuje średnio około 50 km. Jego rejon to miejscowości, kolonie, gospodarstwa i domy oddalone od siebie. Latem – jak sam mówi – krajobraz bywa tam tak piękny, że „aż nieraz nie chce się wracać”. Zimą ta sama trasa wymaga jednak większej cierpliwości i dobrej organizacji.

Każdy dzień zaczyna od przygotowania listów, paczek, przekazów i pracy w systemie Mobilny Listonosz. Potem układa wszystko zgodnie z trasą i rusza w teren. Dla Michała dokładność jest ważna, ale równie ważne są relacje z ludźmi. „Dla wielu osób listonosz to ktoś więcej niż tylko doręczyciel listów” – napisał w zgłoszeniu. Szczególnie widać to u starszych mieszkańców, którzy czekają na jego przyjście i zwykłe pytanie o zdrowie.

Przez lata zbudował z mieszkańcami zaufanie. Zna ich rytm dnia, wie, kiedy ktoś może być w oborze, na podwórku albo w gospodarstwie. Zdarzyło mu się też pomóc w nagłej sytuacji starszemu mieszkańcowi. Michał podkreśla, że bycie listonoszem to nie tylko zawód, ale ważna rola w lokalnej społeczności.

Magdalena Drobczuk

Magdalena Drobczuk, finalistka Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Magdalena Drobczuk, finalistka Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Magdalena Drobczuk pracuje jako listonoszka od sześciu lat. Obsługuje wiejski, nadbużański rejon Urzędu Pocztowego Biała Podlaska 1, gdzie trasa prowadzi przez kilka miejscowości, drogi polne i tereny piękne, ale wymagające. Jak mówi, to „przepiękna nadbużańska przyroda”, choć zimą i podczas wiosennych roztopów trzeba dobrze ocenić, czy da się bezpiecznie przejechać.

Każdego dnia przygotowuje listy, paczki, przekazy, gazety i towary handlowe, które układa zgodnie z trasą. Dziennie pokonuje zwykle około 120 km, a przy zastępstwach nawet więcej. Mieszkańcy znają ją już na tyle dobrze, że często sami pytają, czy przywiozła ulubione słodycze, herbaty albo inne drobne produkty. „Później już sam klient pyta, czy są takie ciastka, czy są te cukierki” – opowiada.

Najważniejszy jest dla niej kontakt z ludźmi. Szczególnie z osobami starszymi i samotnymi, dla których wizyta listonoszki bywa ważnym momentem dnia. „Uwielbiam ten uśmiech” – mówi. Zaufanie przyszło z czasem: przez rozmowę, życzliwość i gotowość do pomocy. Sama podkreśla, że w tym rejonie pomoc działa w obie strony.

Karolina Fierka

Karolina Fierka, finalistka Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Karolina Fierka, finalistka Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Karolina Fierka pracuje jako listonoszka od prawie 5 lat. Do Poczty Polskiej trafiła po urlopie macierzyńskim, gdy szukała pracy, którą da się pogodzić z opieką nad dziećmi. Początkowo chciała po prostu spróbować. Dziś mówi, że nie wyobraża sobie siedzenia przy biurku, bo w tej pracy najbardziej lubi ruch i ludzi.

Obsługuje wiejski rejon UP Stężyca. To rozległy teren z oddalonymi od siebie wioskami, domami jednorodzinnymi, firmami i domkami letniskowymi. Dziennie pokonuje około 130 km. Zimą trzeba dobrze znać drogi, bo nie wszędzie da się dojechać. Pomagają relacje z mieszkańcami, sołtysami i gospodarzami, którzy czasem uprzedzają ją telefonicznie, że lepiej nie wjeżdżać w daną trasę.

Karolina ma dużo energii i poczucia humoru. Potrafi odnaleźć nawet przesyłkę zaadresowaną jako „mały biały domek pod lasem o zielonym dachu”. Mieszkańcy rozpoznają jej czerwony samochód, machają z pól i podchodzą, gdy widzą ją przy szkole czy na drodze. Sama mówi, że listonosz z czasem staje się częścią codzienności ludzi.

Karolina Fierka, finalistka Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Dobrze pokazała to sytuacja ze starszym panem, który zawsze czekał na nią z kawą, a pewnego dnia nie wyszedł przed dom. Karolina zaufała swojej czujności, weszła do środka i wezwała pomoc. Rodzina mężczyzny do dziś jest jej za to wdzięczna. Po pracy angażuje się w OSP, a wolne chwile chętnie spędza na rowerze.

Wojciech Ganczar

Wojciech Ganczar, finalista Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Wojciech Ganczar, finalista Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Małgorzata Fudali Hakman

Wojciech Ganczar pracuje jako listonosz od prawie 10 lat. Zaczynał w Żarach, a od kilku lat jest związany z Urzędem Pocztowym Żagań 1. Obsługiwał rejony wiejskie, miejskie i wiejsko-miejskie, a dziś trafia tam, gdzie akurat potrzebne jest wsparcie. Mówi, że nie wie, czy sam wybrał ten zawód, czy to zawód wybrał jego. Po szkole średniej przechodził trudniejszy życiowy moment, a praca wśród ludzi pomogła mu odzyskać energię i odnaleźć swoje miejsce.

Jego dzień zaczyna się przed 7:00 od przyjęcia i dzielenia przesyłek dla urzędu. Potem układa listy, pakuje torbę, paczki i rusza w rejon. Czasem pieszo, czasem samochodem, a czasem na własnym rowerze pocztowym, który sam oznaczył i dopracował. Wojciech ma staromodną, bardzo osobistą wizję tego zawodu. Skompletował czapkę, krawat, naszywki i mundur, bo – jak mówi – czuje się listonoszem „z krwi i kości”.

Wojciech Ganczar, finalista Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

To właśnie ten wizerunek sprawia, że mieszkańcy widzą w nim „prawdziwego listonosza w mundurze”. Z wieloma ma bliskie relacje, rozmawia, pomaga, pamięta o starszych osobach i ceni codzienną obecność wśród ludzi. Spotyka się też z dziećmi w szkołach i przedszkolach, gdzie pokazuje torbę listonosza i opowiada o swojej pracy. Dla niego listonosz to ktoś więcej niż doręczyciel – to człowiek, który jest blisko ludzi.

Mateusz Grębowiec

Mateusz Grębowiec, finalista Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Mateusz Grębowiec, finalista Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Mateusz Grębowiec pracuje w Poczcie Polskiej od 1999 roku, a listonoszem jest od 23 lat. Jak sam mówi, „pocztę wyssał z mlekiem mamy”, bo z tym środowiskiem był związany od dzieciństwa. Dziś obsługuje Koprzywnicę, niewielkie miasteczko z lokalnymi sklepami, gospodarstwami, sadownikami i mieszkańcami, których zna często od lat. „Nie zamieniłby tej pracy na inną” – mówi.

Jego dzień zaczyna się nieraz jeszcze przy porannej kawie. Mieszkańcy piszą, gdzie zostawić paczkę, kiedy będą w domu albo czego potrzebują. Telefon i komunikatory pomagają mu sprawnie organizować doręczenia, ale najważniejsza pozostaje relacja. Po ponad dwóch dekadach pracy zna rytm miejscowości, wie, kiedy sadownicy są w terenie, a kiedy można ich zastać w domu.

Mateusz Grębowiec, finalista Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Fundacja Na Ratunek

Mateusz jest także żołnierzem WOT, ultramaratończykiem i ironmanem. Te doświadczenia uczą go wytrwałości i dystansu do codziennych trudności. Chętnie spotyka się też z dziećmi w szkołach i przedszkolach, gdzie opowiada o pracy listonosza, pokazuje trąbkę pocztową, kartki i znaczki. Dla niego ta praca to służba, kontakt z ludźmi i powód do dumy.

Janusz Karpiński

Janusz Karpiński, finalista Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Janusz Karpiński, finalista Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Janusz Karpiński pracuje jako listonosz od 1991 roku. Zaczynał po wojsku i sądził, że praca w Poczcie Polskiej będzie tylko etapem przejściowym. Z zawodu jest stolarzem meblowym, ale z czasem to właśnie doręczanie przesyłek stało się jego codziennością. Dziś obsługuje wiejski rejon Urzędu Pocztowego Giżycko 1: rozproszone miejscowości, kolonie, osady leśne i gospodarstwa.

To trasa, która wymaga dobrej organizacji, odporności na pogodę i bardzo dobrej znajomości terenu. Jednego dnia potrafi przejechać ponad 100 km, doręczając listy, paczki i przekazy. „To, co robię, musi mieć ręce i nogi. Muszę mieć satysfakcję z dobrze wykonanej pracy” – mówi, podkreślając, że nie chodzi mu o samo odhaczenie obowiązków.

Przez ponad trzy dekady poznał mieszkańców i ich potrzeby. Wie, gdzie kogo szukać, a czasem także na którym polu może spotkać rolnika czekającego na korespondencję. „Stąd pochodzę, znam tych ludzi” – podkreśla. Lubi kontakt z mieszkańcami i wiejską społeczność, w której „każdy każdego zna”. Dla niego listonosz to zaufanie, życzliwość i codzienna obecność.

Krzysztof Kozłowski

Krzysztof Kozłowski, finalista Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Krzysztof Kozłowski, finalista Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Krzysztof Kozłowski jest listonoszem wiejskim od 13 lat. Pracuje w Urzędzie Pocztowym Zambrów 1, a jego rejon obejmuje gminę Kołaki Kościelne i okoliczne wsie. Jak sam mówi, miał zostać w Poczcie Polskiej tylko na chwilę, w czasie studiów zaocznych. Został jednak na dłużej, bo dobrze odnalazł się w pracy w terenie i w codziennym kontakcie z ludźmi.

Każdy dzień zaczyna od przygotowania listów, paczek, przekazów i prenumeraty gazet. Przesyłki układa według miejscowości i trasy, a potem rusza samochodem w rejon, który liczy 96 km. Największym wyzwaniem jest czas, bo oprócz doręczeń musi także dowozić i odbierać ładunek z Poczty Polskiej w Kołakach Kościelnych, tak aby wszystko wróciło do Zambrowa przed wymianą.

Przez lata Krzysztof dobrze poznał mieszkańców. Wie, gdzie kto mieszka, pracuje i kiedy najłatwiej kogoś zastać. Sam żartuje, że zna swój teren „lepiej niż niejeden dzielnicowy”. Szczególnie ceni rozmowy z osobami starszymi i samotnymi, dla których wizyta listonosza bywa ważną częścią dnia.

W swoim rejonie pomógł też uporządkować sprawę starych, zniszczonych skrzynek oddawczych. Zachęcał mieszkańców do zakupu nowych i niejednokrotnie pomagał je montować. Po pracy chętnie jeździ na rowerze, także podczas wycieczek organizowanych przez gminę, dzięki czemu podtrzymuje relacje z mieszkańcami również poza obowiązkami zawodowymi.

Justyna Mackiewicz

Justyna Mackiewicz, finalistka Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Justyna Mackiewicz, finalistka Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Justyna Mackiewicz pochodzi z rodziny listonoszy. W tym zawodzie pracowali jej dziadek, ciocia, wujek i siostra, a do spróbowania zachęcił ją narzeczony, który także jest listonoszem. Dziś sama mówi, że ta praca stała się dla niej stylem życia. Od 1 czerwca ubiegłego roku ponownie pracuje w Urzędzie Pocztowym Mońki, a wcześniej dobrze poznała wiele rejonów jako listonoszka zastępowa, tzw. skoczek.

W rejonie miejskim pokonuje około 17 km, ale na trasach wiejskich zdarzało jej się przejechać nawet ponad 180 km. Szczególnie lubi podlaskie wsie. Tam ludzie szybko skracają dystans, zapraszają do środka i witają ją jak kogoś znajomego. Gdy po dłuższej przerwie wraca w dany rejon, słyszy od mieszkańców, że bali się, iż zrezygnowała z pracy.

Na początku część starszych osób dziwiła się, że kobieta może być listonoszem, doręczać pieniądze i cięższe paczki. Justyna przyjęła to z uśmiechem i spokojnie udowodniła, że dobrze radzi sobie w tej pracy. Dziś mieszkańcy rozpoznają jej samochód, zatrzymują się na ulicy, machają i mówią: „nasza kochana pani listonoszka”.

W pracy pomaga jej kontakt telefoniczny z adresatami, znajomość terenu i cierpliwość. Wie, gdzie kogo szukać, a na wsi potrafi nawet „dogonić” rolnika, jadącego traktorem. Dla wielu starszych osób listonosz jest jedną z niewielu osób, z którymi mogą porozmawiać. Justyna mówi, że ta praca nauczyła ją pokory i wdzięczności.

Daria Majewska

Daria Majewska, finalistka Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Daria Majewska, finalistka Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Daria Majewska pracuje jako listonoszka od siedmiu lat. Trafiła do Poczty Polskiej, gdy po okresie opieki nad dziećmi szukała pracy. Usłyszała wtedy, że zawód listonosza nie jest łatwy, ale warto spróbować. Początki rzeczywiście były wymagające: dużo zaległej poczty, nowe rejony i długie dni pracy. Daria szybko jednak zrozumiała, że dobrze odnajduje się w terenie i w kontakcie z ludźmi.

Dziś obsługuje wiejski rejon Urzędu Pocztowego Pleszew 1. Ma pod opieką 11 wiosek, a w zwykły dzień pokonuje do 80 km. Przy zastępstwach bywa ich jeszcze więcej. Jej dzień zaczyna się o 7:00 od rozładunku paczek, dzielenia listów i przygotowania przesyłek. Gdy trzeba, pomaga także przy wpisywaniu listów dla siebie i kolegów.

Najważniejszą częścią pracy są dla niej spotkania z mieszkańcami. Szczególnie pamięta sytuację, gdy przyjechała do starszego mężczyzny z pieniędzmi i zauważyła, że potrzebuje pomocy. Mężczyzna miał atak astmy i stracił przytomność. Daria zareagowała od razu, pomogła jego żonie i do dziś czuje wdzięczność tej rodziny.

Z wieloma rolnikami i mieszkańcami wymieniła się numerami telefonów, bo wie, że nie zawsze mogą pojechać na Pocztę Polską. Umawia doręczenia tak, by ułatwić im odbiór ważnych przesyłek. Jak mówi, przez pracę listonosza poznała wielu ludzi i bardzo to sobie ceni.

Angelika Marzec

Angelika Marzec, finalistka Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Angelika Marzec, finalistka Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Angelika Marzec pracuje jako listonoszka od prawie pięciu lat. Zawsze podobała jej się ta praca, ale długo brakowało jej odwagi, by spróbować. W końcu odpowiedziała na ogłoszenie i dziś mówi, że była to dobra decyzja. Obsługuje rejon Urzędu Pocztowego Niemce, pod Lublinem. To teren formalnie wiejski, ale z wieloma domami, osiedlami i zabudową podmiejską. Codziennie pokonuje zwykle 60–70 km.

W jej pracy największym wyzwaniem jest liczba przesyłek, ale Angelika podkreśla, że najważniejsi są ludzie. Z czasem mieszkańcy zaczęli ją znać i ufać jej. „Każdy zawsze z uśmiechem mnie wita” – mówi. Szczególne miejsce w jej codziennej trasie zajmują osoby starsze. Czasem czekają nie tylko na emeryturę czy list, ale też na krótką rozmowę. „Nawet ta chwila rozmowy ich cieszy” – opowiada.

W styczniu jej czujność pomogła uratować starszego mieszkańca. Gdy drugi dzień z rzędu nikt nie otwierał drzwi, zajrzała przez okno i zauważyła, że mężczyzna leży na podłodze. Wezwała pomoc. Ta sytuacja jeszcze mocniej pokazała jej, że listonosz jest blisko ludzi i musi reagować, gdy coś wygląda niepokojąco.

Krzysztof Mąka

Krzysztof Mąka, finalista Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Krzysztof Mąka, finalista Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Krzysztof Mąka pracuje jako listonosz od stycznia 2022 roku. Obsługuje wiejski rejon Urzędu Pocztowego Jedlina-Zdrój, obejmujący małą gminę i kilka okolicznych miejscowości. To teren, który zna także prywatnie, bo mieszka niedaleko swojego rejonu doręczeń. Dzięki temu rozpoznaje mieszkańców, ich samochody, codzienne zwyczaje i miejsca, w których można ich spotkać.

Każdy dzień zaczyna od przygotowania korespondencji, paczek, przekazów i zaplanowania trasy. Zwykle pokonuje ponad 60 km, a czasem nawet około 100 km. W górskim terenie praca wymaga dobrej organizacji, szczególnie zimą, gdy śnieg utrudnia dojazd. Na wiejskich posesjach trzeba też zachować czujność przy zwierzętach. Krzysztof dobrze pamięta atak psa, ale z uśmiechem wspomina też mniej groźne spotkania z gęsiami.

Krzysztof Mąka, finalista Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

W małej społeczności listonosz widzi więcej niż sam adres na kopercie. Zna ludzi i potrafi zauważyć, gdy coś odbiega od ich zwykłego rytmu dnia. Tak było w przypadku starszej mieszkanki, która potrzebowała pomocy medycznej. Krzysztof szybko zareagował i skontaktował się z jej rodziną.

Dla wielu mieszkańców jest kimś znajomym i zaufanym. „Wszyscy praktycznie mają mój telefon” – mówi. Często przekazuje też pozdrowienia między sąsiadami. W jego rejonie listonosz jest częścią codziennego życia ludzi.

Lucjan Płotnikiewicz

Lucjan Płotnikiewicz, finalista Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Lucjan Płotnikiewicz, finalista Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Lucjan Płotnikiewicz pracuje jako listonosz od 1994 roku. Zaczynał od zastępstwa za kolegę, a z Pocztą Polską został na ponad trzy dekady. Obsługuje wiejski rejon związany z gminą Miączyn i okolicznymi miejscowościami. To teren rozległy, z domami jednorodzinnymi, gospodarstwami, koloniami, miejscami po dawnych PGR-ach i pięknymi widokami, które czasem pozwalają na chwilę podziwu w trasie.

Jego dzień zaczyna się około 7:00-7:30 od przygotowania listów, gazet, paczek, przekazów i prenumerat. Do swojego rejonu dojeżdża ponad 20 km, a w ciągu dnia pokonuje zwykle 90-105 km. Największym wyzwaniem są czas i odległość, szczególnie gdy po podstawowej trasie trzeba jeszcze doręczyć dodatkowe paczki.

Lucjan najbardziej ceni kontakt z ludźmi. Wie, że na wsi relacja z listonoszem jest inna niż w mieście: ktoś zostawi otwartą bramę, ktoś czeka na list, ktoś zamieni kilka zdań o pogodzie, ogrodzie albo rodzinie. Dla wielu starszych osób taka krótka rozmowa ma duże znaczenie.

Przed 1 listopada przywoził mieszkańcom także znicze, bo nie każdy ma sklep blisko i siłę, by nosić cięższe zakupy. Po pracy lubi grzebać w ziemi, sadzić drzewa i kwiaty, czytać książki, jeździć rowerem lub samochodem i, jak sam mówi, „przewietrzyć głowę”. Lubi tę pracę, bo daje mu ruch, ludzi i poczucie, że jest potrzebny.

Joanna Pusta

Joanna Pusta, finalistka Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Joanna Pusta, finalistka Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Joanna Pusta od prawie czterech lat pracuje jako listonoszka w Urzędzie Pocztowym Szczytno 1. Trafiła do tej pracy po urlopie macierzyńskim, gdy szukała zajęcia, które łatwiej będzie pogodzić z życiem rodzinnym. Dziś obsługuje rejon wiejsko-miejski: część Szczytna, nieduże wsie, okolice jezior, gospodarstwa, firmy i miejsca chętnie odwiedzane przez turystów. Codziennie pokonuje około 80 km.

Najbardziej lubi moment, gdy rusza w teren. „Zaczyna się wtedy moja najlepsza część pracy” – mówi, bo to właśnie kontakt z ludźmi daje jej najwięcej satysfakcji. Przez lata poznała mieszkańców, ich zwyczaje i potrzeby. Wie, gdzie kogo szukać, kiedy ktoś czeka na emeryturę, paczkę, gazetę albo po prostu kilka zdań rozmowy.

Joanna działa także w Wojskach Obrony Terytorialnej. Jak mówi, służba terytorialna, podobnie jak praca listonoszki, jest dla niej związana z ludźmi i odpowiedzialnością za swoje otoczenie. Zaufanie mieszkańców budowała stopniowo. Dziś słyszy od nich: „Pani Asiu, co się dzieje? Czemu pani nie ma?”, gdy choruje albo jest na urlopie. Ceni te relacje, drobne gesty i serdeczność. Jak sama mówi, to dla niej „coś więcej” niż zwykła praca.

Magdalena Szczesiak

Magdalena Szczesiak, finalistka Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Magdalena Szczesiak, finalistka Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Magdalena Szczesiak pracuje jako listonoszka od kilku lat. Na co dzień obsługuje miejski rejon Urzędu Pocztowego Koło 1, a podczas zastępstw także teren wiejski. Jej dzień zaczyna się o 7:30 od sortowania i układania przesyłek. Jak podkreśla, rachunek za prąd jest dla niej tak samo ważny jak list polecony, bo za jedną i drugą przesyłką ktoś czeka.

Najbardziej czuje się w swoim żywiole dopiero wtedy, gdy rusza w rejon. Zna mieszkańców, ich zwyczaje i potrzeby. Z wieloma jest w kontakcie telefonicznym, bo tak łatwiej dopasować doręczenie do ich dnia. Jej stały rejon ma około 18 km, ale podczas zastępstw na wsi potrafi pokonać nawet około 110 km dziennie.

Szczególne miejsce w jej pracy zajmują osoby starsze. Magdalena mówi o nich „moje babcie”, bo często przyjmują ją z życzliwością, zapraszają na herbatę, pytają o dzień i same czekają na kilka słów rozmowy. „Tę pracę kocham” – mówi, bo nie idzie do ludzi tylko z przesyłką, ale też z uwagą i dobrym słowem.

Zapamiętała zdanie usłyszane kiedyś od przypadkowo spotkanej kobiety: że listonosze „niosą ludziom nadzieję”. Po kilku latach pracy rozumie je coraz lepiej. Dla niej dobry listonosz powinien być empatyczny, otwarty i uważny na drugiego człowieka.

Dawid Ziomek

Dawid Ziomek, finalista Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Nadesłane

Dawid Ziomek, finalista Plebiscytu Listonosz Roku 2026

FOTO: Dorian Kapiszewski

Dawid Ziomek pracuje jako listonosz od 2004 roku. Zaczynał krótko po maturze, zachęcony przez kolegę, który uznał, że dobrze odnajdzie się w pracy z ludźmi. Po latach Dawid przyznaje, że miał rację. Pracował w rejonach wiejskich i miejskich, wspierał też listonoszy w Świnoujściu, gdzie zobaczył, że niezależnie od miejsca najważniejsze są relacje.

Dziś pracuje w Urzędzie Pocztowym Rzeszów 6. Jego dzień zaczyna się o 7:30 od sortowania i układania przesyłek. Obecnie obsługuje rejon pieszy, na którym pokonuje średnio około 15 km dziennie. Jak mówi, w tej pracy „ciągle coś się dzieje” – od krótkiego „dzień dobry” po rozmowy z osobami, dla których listonosz bywa jednym z nielicznych gości w ciągu dnia.

Dawid podkreśla, że wielu mieszkańców traktuje go niemal jak domownika. Jednym z najważniejszych doświadczeń było dla niego pożegnanie z ciężko chorym mężczyzną, z którym przez lata zbudował serdeczną relację. To pokazało mu, że listonosz czasem uczestniczy w bardzo ważnych chwilach życia ludzi.

Po pracy Dawid interesuje się aktorstwem, występuje w zespole folkowym i organizuje wydarzenia patriotyczne. Jedno z nich spotkało się z osobistym pozdrowieniem Prezydenta RP. Nadal pisze też tradycyjne listy. Uważa, że mają one „duszę”.

Precyzyjne rolnictwo, czyli wykorzystanie nowoczesnych technologii do monitorowania i zarządzania uprawami, rewolucjonizuje sadownictwo. Dzięki dronom, satelitom i systemom GPS sadownicy mogą dokładnie analizować kondycję swoich drzew, monitorować nawodnienie i poziom składników odżywczych w glebie. To pozwala na optymalizację nawożenia i irygacji, co przekłada się na wyższe plony i oszczędność zasobów.

Inteligentne systemy nawadniania i fertygacji

Nowoczesne sady coraz częściej wykorzystują inteligentne systemy nawadniania, które dostosowują ilość dostarczanej wody do rzeczywistych potrzeb roślin. Systemy te mogą być sterowane za pomocą aplikacji mobilnych, co daje pełną kontrolę nad nawadnianiem z dowolnego miejsca. Dodatkowo, fertygacja – czyli połączenie nawożenia z irygacją – pozwala precyzyjnie dostarczać roślinom składniki odżywcze, minimalizując ich straty i poprawiając efektywność upraw.

Mechanizacja i automatyzacja zbiorów

Współczesne gospodarstwa sadownicze coraz częściej inwestują w maszyny ułatwiające zbiór owoców. Kombajny do zbioru jabłek, gruszek czy wiśni pozwalają na szybsze i bardziej efektywne zbiory, redukując koszty pracy i minimalizując straty owoców. Dodatkowo, automatyzacja sortowania owoców sprawia, że proces przygotowania do sprzedaży staje się bardziej efektywny i pozwala spełniać rygorystyczne normy jakościowe.

Nowoczesne środki ochrony roślin

Ochrona roślin przed chorobami i szkodnikami jest jednym z kluczowych wyzwań w sadownictwie. Nowoczesne technologie umożliwiają precyzyjne aplikowanie środków ochrony roślin, co zmniejsza ich zużycie i minimalizuje wpływ na środowisko. Biologiczne metody ochrony, takie jak zastosowanie pożytecznych organizmów zwalczających szkodniki, stają się coraz bardziej popularne wśród sadowników stawiających na ekologiczne podejście.

Internet rzeczy (IoT) w sadownictwie

Internet rzeczy (IoT) znajduje coraz szersze zastosowanie w rolnictwie, w tym w sadownictwie. Czujniki rozmieszczone w sadach pozwalają na bieżąco monitorować temperaturę, wilgotność gleby, poziom nasłonecznienia czy obecność szkodników. Zebrane dane są analizowane w czasie rzeczywistym i umożliwiają szybkie reagowanie na zmieniające się warunki, co przekłada się na lepszą jakość plonów i większą efektywność upraw.

Podsumowanie

Nowoczesne technologie otwierają przed sadownikami zupełnie nowe możliwości. Precyzyjne rolnictwo, inteligentne systemy nawadniania, mechanizacja zbiorów, innowacyjne metody ochrony roślin oraz Internet rzeczy sprawiają, że sadownictwo staje się bardziej efektywne i przyjazne dla środowiska. Inwestycje w technologie to klucz do sukcesu w nowoczesnym sadownictwie i gwarancja wysokiej jakości plonów.

Więcej informacji na temat nowoczesnych rozwiązań dla sadowników można znaleźć na Zenox.pl, gdzie dostępne są innowacyjne maszyny, systemy nawadniania i wiele innych produktów wspierających rozwój sadownictwa.

Dla wielu sadowników, szczególnie tych prowadzących mniejsze gospodarstwa, inwestycja w nowe maszyny może być zbyt kosztowna. Używane maszyny stanowią atrakcyjną alternatywę, oferując wysoką jakość w przystępnej cenie. Dodatkowo, krótszy okres zwrotu z inwestycji umożliwia szybsze dostosowanie się do zmieniających się warunków rynkowych i technologicznych.

Kluczowe Maszyny w Sadownictwie

Wśród najczęściej wykorzystywanych maszyn w sadownictwie znajdują się:

• Maszyny do pakowania, takie jak maszyny flowpack: Ułatwiają szybkie i efektywne pakowanie owoców, co zwiększa ich trwałość i atrakcyjność na rynku.
• Maszyny sortujące: Pozwalają na segregację owoców według wielkości, koloru i jakości, co jest kluczowe dla utrzymania wysokiej jakości produktu.
• Maszyny do zbioru: Znacznie przyspieszają proces zbioru owoców, redukując koszty pracy i minimalizując straty podczas zbiorów.

FOTO: Duijndam Machines

Duijndam Machines: Doświadczony Partner w Zakupie Używanych Maszyn

Wybór odpowiedniego dostawcy używanych maszyn jest kluczowy dla sukcesu w sadownictwie. Firma Duijndam Machines, z ponad 40-letnim doświadczeniem w handlu maszynami rolniczymi, oferuje szeroki asortyment używanych maszyn do sadownictwa. Każda maszyna jest starannie sprawdzana i testowana, co gwarantuje ich niezawodność i gotowość do pracy. Dzięki własnemu magazynowi, Duijndam Machines zapewnia szybki dostęp do sprzętu, co jest istotne w dynamicznie zmieniającym się środowisku produkcji owoców.

Decydując się na zakup używanych maszyn od doświadczonego partnera, takiego jak Duijndam Machines, sadownicy mogą liczyć na wsparcie w doborze odpowiedniego sprzętu oraz pewność, że inwestują w maszyny, które przyczynią się do sukcesu ich gospodarstwa.

FOTO: Duijndam Machines

Efektywne zarządzanie czasem pracy to klucz do sukcesu zarówno dla pracowników, jak i pracodawców. W dobie pracy zdalnej i elastycznych godzin coraz trudniej jest kontrolować produktywność i optymalnie planować zadania. Firmy szukają narzędzi, które pozwolą im monitorować czas pracy, eliminować straty czasu i skutecznie zarządzać projektami. Jednym z najlepszych rozwiązań w tej dziedzinie jest TimeCamp - aplikacja do planowania i rozliczania projektów, która ułatwia analizę czasu pracy i pomaga w efektywnej organizacji zadań.

Śledzenie czasu pracy jest szczególnie istotne w zespołach pracujących zdalnie, gdzie kontrolowanie postępów nie jest tak proste jak w biurze. Narzędzia do monitorowania czasu nie tylko pomagają w lepszej organizacji pracy, ale także dostarczają cennych danych, które mogą poprawić efektywność całego zespołu. Dzięki funkcji timesheet od TimeCamp, menedżerowie mogą łatwo analizować czas pracy swoich pracowników, a sami pracownicy mają możliwość lepszego planowania i optymalizacji swoich obowiązków.

Dlaczego warto mierzyć czas pracy?

Nieefektywne wykorzystanie czasu pracy to problem, który dotyka wielu firm. Często nie zdajemy sobie sprawy, ile czasu tracimy na zbędne zadania, nieplanowane rozmowy czy inne rozpraszacze. Dlatego monitorowanie czasu pracy to pierwszy krok do poprawy produktywności. Umożliwia to lepsze planowanie obowiązków i skupienie się na najważniejszych zadaniach.

Dla menedżerów analiza czasu pracy pomaga w optymalizacji procesów i lepszym zarządzaniu zasobami. Śledzenie czasu pracy pozwala na sprawiedliwy podział obowiązków i unikanie przeciążenia pracowników. Właściwa organizacja zadań przekłada się na wyższą wydajność, a także lepsze wyniki finansowe firmy. Narzędzia takie jak TimeCamp pozwalają na automatyczne śledzenie czasu pracy, co eliminuje konieczność ręcznego raportowania.

Jak TimeCamp pomaga w organizacji pracy?

TimeCamp to narzędzie, które wspiera zarówno indywidualnych użytkowników, jak i całe zespoły w skutecznej organizacji pracy. Dzięki automatycznemu monitorowaniu aktywności użytkowników pozwala na dokładne określenie, ile czasu jest poświęcane na konkretne zadania i projekty. To ułatwia eliminację niepotrzebnych przerw i optymalizację harmonogramu pracy.

Jednym z największych atutów TimeCamp jest możliwość przypisywania przepracowanych godzin do określonych projektów i klientów. To niezwykle przydatne narzędzie dla firm, które rozliczają się na podstawie przepracowanych godzin, oraz dla freelancerów, którzy chcą mieć pełną kontrolę nad swoją pracą. Dodatkowo, system oferuje funkcję zarządzanie czasem z TimeCamp, która pozwala na lepsze planowanie i eliminację zbędnych opóźnień.

Timesheet – efektywna ewidencja czasu pracy

Timesheety to jedno z najważniejszych narzędzi w organizacji pracy, które pozwalają na precyzyjne śledzenie czasu poświęconego na poszczególne zadania. Wiele firm nadal korzysta z ręcznych zapisów czasu pracy, co bywa nieefektywne i podatne na błędy. Automatyczne systemy timesheet, takie jak te oferowane przez TimeCamp, pozwalają na znaczne usprawnienie tego procesu.

Dzięki TimeCamp pracownicy mogą w łatwy sposób rejestrować swoje godziny pracy, a menedżerowie otrzymują szczegółowe raporty, które pomagają w analizie produktywności. Automatyzacja tego procesu nie tylko oszczędza czas, ale również pozwala na dokładniejsze rozliczanie projektów i uniknięcie pomyłek w raportowaniu godzin.

Monitorowanie czasu pracy a produktywność zespołu

Wiele osób obawia się, że monitorowanie czasu pracy oznacza ścisłą kontrolę i ograniczenie swobody pracowników. W rzeczywistości jednak dobre narzędzie do zarządzania czasem pomaga zarówno pracownikom, jak i pracodawcom w lepszej organizacji dnia pracy. TimeCamp dostarcza szczegółowych danych, które mogą pomóc w eliminacji nieproduktywnych nawyków i lepszym zarządzaniu obowiązkami.

Regularna analiza czasu pracy pozwala na wyciąganie wniosków i dostosowywanie harmonogramu do realnych potrzeb zespołu. Dzięki temu można uniknąć przepracowania, a jednocześnie zwiększyć efektywność pracy. TimeCamp umożliwia personalizację raportów i dostosowanie ich do specyfiki danej firmy, co sprawia, że jest to wszechstronne narzędzie dla organizacji o różnych profilach działalności.

Automatyzacja procesów i oszczędność czasu

Ręczne śledzenie czasu pracy i raportowanie godzin może być czasochłonne i podatne na błędy. Automatyzacja tego procesu pozwala na lepszą organizację i oszczędność czasu zarówno dla pracowników, jak i menedżerów. TimeCamp automatycznie rejestruje czas pracy, dzięki czemu użytkownicy mogą skupić się na realizacji zadań, zamiast martwić się o ręczne zapisywanie godzin.

Automatyczne raportowanie pozwala także na lepsze planowanie projektów i kontrolę nad budżetem. Integracja TimeCamp z popularnymi narzędziami do zarządzania projektami, takimi jak Trello, Asana czy Jira, sprawia, że organizacja pracy jest jeszcze bardziej płynna i efektywna.

Czy warto wdrożyć TimeCamp?

TimeCamp to kompleksowe narzędzie, które pomaga firmom i freelancerom w skutecznym zarządzaniu czasem pracy. Dzięki funkcjom monitorowania aktywności, automatycznego rejestrowania godzin oraz szczegółowej analizy czasu pracy, użytkownicy mogą lepiej organizować swoje obowiązki i zwiększać produktywność.

Wdrożenie TimeCamp to krok w stronę lepszego zarządzania czasem i optymalizacji procesów biznesowych. Niezależnie od tego, czy prowadzisz firmę, zarządzasz zespołem czy pracujesz na własny rachunek – TimeCamp pomoże Ci efektywniej wykorzystać każdą godzinę i lepiej planować przyszłe projekty.

Na rynkach hurtowych w 6 województwach w Polsce prowadzone są dziś wzmożone kontrole produktów rolnych.

Inspektorzy Sanepidu i Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych sprawdzają pozostałości pestycydów, pochodzenie i znakowanie produktów importowanych do kraju m.in.

• na Broniszach,
• w Poznaniu,
• Szczecinie,
• Krakowie,
• Rzeszowie i Lublinie.

Ministerstwo rolnictwa chce, żeby konsumenci, kupując owoce i warzywa mieli pewność, że zostały wyprodukowane w polskich gospodarstwach, a nie tylko udają polskie.

- Musimy sprawdzić odpowiednio pochodzenie i jakość tych produktów, tak żeby wszyscy, którzy wydają dużo pieniędzy na zakup żywności, byli pewni, że kupują dobrą żywność, która ma pewne pochodzenie – poinformował wiceminister rolnictwa Michał Kołodziejczak podczas konferencji na rynku hurtowym w Broniszach.

Kontrole mają zniechęcić handlarzy do nieuczciwych praktyk i wyeliminować fałszowanie kraju pochodzenia.

-  Polscy producenci będą odpowiednio bronieni przed nieuczciwą konkurencją spoza Polski. Służby pobierają próby i działają na pełnych obrotach – zapewnił Kołodziejczak. Dodał, że ministerstwo dopilnuje, żeby handel w Polsce był uczciwy. Przyznał, że obecnie do Polski jadą ziemniaki z Hiszpanii, Grecji, a także Rumunii, co jest „łakomym kąskiem” dla handlarzy, którzy sprzedają je jako polskie.

Warzywa z importu udają polskie?

Podczas dzisiejszej kontroli inspektorzy odkryli duże ilości ogórków i pomidorów, które prawdopodobnie udawały polskie.

- Zidentyfikowaliśmy pół tony ogórków i 6 ton pomidorów, co do których są wątpliwości. Trwają czynności sprawdzające. O wynikach będziemy informować w późniejszym terminie – poinformował Przemysław Rzodkiewicz, Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

Kontrola jakości produktów - będą zmiany?

Kołodziejczak poinformował też, że ministerstwo planuje rewizję przepisów dotyczących kontroli jakości produktów spożywczych.

- Przepisy powinny być napisane na miarę obecnych czasów razem z producentami i sprzedawcami. Kontrola powinna być prosta i jasna – poinformował.

Kontrole w sklepach i u dystrybutorów

Podobne kontrole mają być przeprowadzone także w sklepach i w firmach zaopatrujących największe sieci handlowe w Polsce.

W 2024 r. podobnie, jak w latach poprzednich, rolnik, który korzysta z dopłat bezpośrednich, ma obowiązek ubezpieczyć co najmniej połowę upraw od minimum jednego ryzyka obowiązkowego. Brak ubezpieczenia wiąże się z karą w wysokości 2 euro za każdy hektar, który nie został objęty ubezpieczeniem. Wyjątkiem jest sytuacja, kiedy co najmniej dwa towarzystwa ubezpieczeniowe, które podpisały z Ministerstwem Rolnictwa umowę w sprawie dopłat, udzieliły pisemnej odmowy ubezpieczenia.

Każdy, komu zależy na szerszej ochronie zbiorów lub kto zajmuje się uprawami, które nie podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu, może zdecydować się na ubezpieczenie dobrowolne.

Przed czym chroni ubezpieczenie upraw?

Otrzymywanie dopłat bezpośrednich związane jest z obowiązkiem ubezpieczenia minimum połowy upraw od jednego z następujących ryzyk:

• gradu;
• przymrozków wiosennych;
• ujemnych skutków przezimowania;
• powodzi;
• suszy.

Warto pamiętać, że ustawa z 7 lipca 2005 r. o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich określa terminy, do kiedy ubezpieczenie upraw obowiązuje np. w przypadku wiosennych przymrozków rozumianych jako szkody spowodowane ujemnymi temperaturami od 15 kwietnia do 30 czerwca.

Zakres ubezpieczenia można rozszerzyć tak, aby obejmowało także szkody powstałe w wyniku innych zdarzeń. Ubezpieczenie dobrowolne może chronić dodatkowo przed skutkami:

• deszczu nawalnego;
• huraganu;
• uderzenia pioruna;
• osunięcia się ziemi,
• lawiny.

Zakres polisy powinien być dobrany do indywidualnych potrzeb ubezpieczającego, jednak im szerszy zakres ochrony, tym mniejsze ryzyko ewentualnych strat. Ubezpieczenie upraw obejmuje plon główny.

Oprócz obowiązkowego ubezpieczenia upraw, warto też pamiętać o innych obligatoryjnych ubezpieczeniach związanych z prowadzeniem gospodarstwa rolnego – OC rolnika czy ubezpieczeniu maszyn rolniczych, szczególnie ciągników i przyczep, które muszą posiadać całoroczne OC.

Dopłaty do ubezpieczenia w 2024 roku

Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie wysokości dopłat do składek z tytułu ubezpieczenia upraw rolnych i zwierząt gospodarskich w 2024 r., rolnicy mogą uzyskać dofinansowanie do składek za ubezpieczenie:

• zbóż;
• kukurydzy;
• rzepaku;
• rzepiku;
• chmielu;
• tytoniu;
• warzyw gruntowych;
• drzew i krzewów owocowych;
• truskawek;
• ziemniaków;
• buraków cukrowych;
• roślin strączkowych.

Wysokość dopłat sięga do 65% składki. Mogą z nich skorzystać rolnicy będący osobami fizycznymi, ale nie tylko. Dotacje obejmują również spółki z o.o. oraz inne osoby prawne i instytucje.

Aby polisa została objęta dopłatą, składka nie może przekroczyć 9% sumy ubezpieczenia (w przypadku użytków rolnych klasy V i VI próg wynosi odpowiednio 12% i 15%). Musi również zostać zawarta z jednym z towarzystw, które zawarły z Ministerstwem Rolnictwa umowę w sprawie dopłat. Listę towarzystw wraz z innymi informacjami o ubezpieczeniu znajdziesz tutaj: https://cuk.pl/porady/czym-jest-ubezpieczenie-upraw.

Z dofinansowania polisy z budżetu państwa nadal wyłączone są uprawy słonecznika, facelii, lnu, gryki i konopi włóknistych.

Na co zwrócić uwagę przy wyborze polisy?

Aby ubezpieczenie upraw stanowiło rzeczywistą ochronę wobec niesprzyjających okoliczności, kluczowa poza przedmiotem i zakresem polisy jest suma ubezpieczenia. Zbyt niska nie pozwoli na rekompensatę strat. Przy wyborze zakresu ochrony trzeba uwzględnić wymagania i specyfikę konkretnych upraw oraz lokalizację. Kiedy ubezpieczenie od wszystkich ryzyk pogodowych stanowi zbyt duże obciążenie dla budżetu gospodarstwa, wybór tych najbardziej prawdopodobnych może okazać się decydujący, aby zoptymalizować zakres ochrony w stosunku do ceny polisy. Ponadto warto zwrócić uwagę na:

• terminy, do kiedy ubezpieczenie upraw obowiązuje;
• okresy karencji;
• definicje poszczególnych ryzyk;
• sposób likwidacji szkód;
• od ilu procent ubytku w plonach oraz do ilu procent sumy ubezpieczenia towarzystwo przejmuje odpowiedzialność;
• zdarzenia, których polisa nie obejmuje.

Lista okoliczności, kiedy ubezpieczyciel nie ponosi odpowiedzialności za szkodę, określona jest w Ogólnych Warunkach Ubezpieczenia. Np. gdy straty są efektem działania szkodników lub powstały na skutek niewłaściwie przeprowadzanych zabiegów agrotechnicznych czy zbyt późnych zbiorów, towarzystwo może odmówić likwidacji szkody i wypłaty odszkodowania.

Wybór polisy jak widać zależy od wielu czynników. Pomoc fachowców czy skorzystanie z odpowiednich narzędzi mogą okazać się tu bardzo pomocne. Na stronie https://cuk.pl/ubezpieczenia/rolnicze/uprawy znajdziesz niezbędne informacje, jak wybrać i kupić odpowiednią polisę.    

Do kiedy wykupić ubezpieczenie upraw?

Uprawy ubezpiecza się w dwóch turach – w sezonie wiosennym i na jesień. Zakres ochrony może różnić się w zależności od terminu. Przykładowo jesienią przydatne będzie ubezpieczenie od ujemnych skutków przezimowania, a wiosną od suszy. W przypadku rolników pobierających dopłaty bezpośrednie, aby obowiązek ustawowy został spełniony, nie jest obojętny okres, kiedy ubezpieczenie upraw będzie obejmowało wymagane 50% powierzchni pól. Kluczowy termin to 1 lipca roku następującego po roku, kiedy otrzymano dotacje.

Co to jest Nutri-Score?

Jest to pięciokolorowa etykieta żywieniowa, będąca próbą uproszczenia systemu oceny ogólnej wartości żywieniowej produktu spożywczego.

nutri score

FOTO: nutri score

System za najbardziej pożądane w diecie promuje produkty, które mogą być opatrzone literą A i ciemnozielonym kolorem. Najmniej korzystne na podstawie założenia Systemu są produkty z literą E i czerwonym oznaczeniem.

Polski sprzeciw

Wprowadzenie tego systemu napotyka na coraz większy opór państw członkowskich Unii Europejskiej.

- Stanowisko wobec systemu Nutri Score jest oczywiście negatywne – powiedział wicepremier rolnictwa Henryk Kowalczyk na zorganizowanej w Senacie konferencji „Wyzwania i perspektywy rozwoju rynku owoców i warzyw”.

Szef resortu rolnictwa dodał, że Polska prezentuje takie stanowisko na posiedzeniu unijnych ministrów rolnictwa.

Dlaczego Nutri Score jest zły?

Praktyczne stosowanie tego systemu może prowadzić do sytuacji, w której żywność wysoko przetworzona będzie opatrzona pozytywną oceną, która ma skłaniać konsumentów do jej częstszego spożywania. Taka żywność będzie zatem promowana kosztem produktów nisko przetworzonych lub nieprzetworzonych. System nie uwzględnia także braku dodatków konserwantów, barwników, sztucznych aromatów i słodzików.

- Napój typu light, gazowany ma oznaczenie zielone, czyli jest korzystny i należy go spożywać często a czerwone i pomarańczowe ostrzeżenie są dla naturalnych soków, do których nie wolno dodawać konserwantów, aromatów i cukru, bo ten pochodzi z owoców – mówiła w Senacie Barbary Groele sekretarz generalnej Krajowej Unii Producentów Soków.

Długa lista zarzutów

B. Groele wymieniał następnie listę zarzutów pod adresem systemu Nutri Score, które powodują, że jest on sprzeczny z interesami polskiego rolnictwa i przetwórstwa.

• nie wspiera produktów naturalnych i regionalnych produkowanych przez lokalnych rolników, a wspiera produkcję skierowaną do globalnego odbiorcy, pomijając lokalne dziedzictwo żywieniowe i kulturalne,
• promuje produkty o długiej liście składników, których skład można zmienić (reformulacja) tak, aby otrzymały oznaczenie A i B z pozytywnym kolorem zielonym,
• deprecjonuje produkty regionalne,
• deprecjonuje produkty tradycyjne i regionalne,
• deprecjonuje produkty o prostym składzie takie jak: soki, miód, oliwa, wędzonki czy sery, które otrzymują oznaczenie C, D lub E wzmocnione ostrzegawczymi kolorami od żółtego do czerwonego.

- System Nutri Score jest zagrożeniem dla polskiej dla krajowej branży rolno-spożywczej ponieważ może wpłynąć na zmianę nawyków żywieniowych konsumentów, tak aby odeszli od produktów naturalnych, tradycyjnych i regionalnych, o krótszym łańcuchu dostaw, czyli żywności, którą promuje i szczyci się Europa, na rzecz produktów zreformułowanych, które spełniają kryteria systemu Nutri Score – podsumowała B. Groele z KUPS, która podkreśliła, że 25 krajowych organizacji z branży rolno-spożywczej opowiedziało się już przeciwko Nutri Score.

wk

fot. envato.elements

Więcej przeczytasz na: Właściciel KAMPOL-FRUIT z zarzutami. Sprawa trafiła do sądu. Czy rolnicy otrzymają należne im pieniądze?

fot. envato-elements

To dzięki Wam nasza rodzina czuje się w sadzie jak w domu.

Dziadek: Najstarszy numer, jaki udało mi się zachować pochodzi z 1989 roku. To wtedy na świat przyszedł mój pierworodny, a ja poczułem, że sady, które pielęgnowałem z ojcem muszą zapewnić przyszłość kolejnemu pokoleniu. Czytałem dokładnie, analizowałem. Chciałem doskonalić to, czego nauczyłem się w świeżo skończonym technikum ogrodniczym. W tamtych czasach było to niemalże jedyne źródło nowoczesnej wiedzy!
Ja: Z dzieciństwa pamiętam zapach rosy, gdy biegałem o świcie w przydomowym sadzie i smak jabłek zrywanych prosto z drzewa - oj marna ze mnie była pomoc! Pamiętam tatę, który z niezrozumiałą dla mnie wtedy czułością traktował jabłonie i jej owoce. Teraz doskonale wiem, że tak zaszczepił we mnie sadowniczą miłość. Sad Nowoczesny prenumerował dziadek. Lubiłem przysłuchiwać się, gdy przy filiżance kawy tata z dziadkiem czytali i dyskutowali. Jakiż ja wtedy czułem się dorosły! Sad Nowoczesny to nieodłączna część mojego dzieciństwa. Dziś, chociaż mógłbym przeczytać e-wydanie to zamawiam tradycyjne papierowe wydania. Nie tylko dlatego, że budzą się we mnie wspomnienia, ale również dlatego, bo mam dwóch synów. Wiem, że chociaż dzisiaj niekoniecznie rozumieją moje rozmowy z ich dziadkiem nad kolejnym wydaniem Sadu Nowoczesnego - to właśnie teraz kiełkuje w nich miłość do sadownictwa.
Mój starszy syn: Pewnie z Sadu Nowoczesnego dziadek i tata nauczyli się jak opiekować się naszymi jabłonkami. A jabłka mamy najsmaczniejsze w okolicy! Napiszcie proszę w kolejnym wydaniu Sadu Nowoczesnego, że dzieci mogą skakać po drzewach - bo nikt mi nie wierzy! I oby kolejnych co najmniej 50 lat! Oby to mój syn był wtedy takim dziadkiem, jakim dzisiaj jest mój tata.

Zwycięzca Sad Nowoczesny

FOTO: pan Artur

Zwycięzcy serdecznie gratulujemy!

Jest nam niezmiernie miło poinformować, że dnia 12 stycznia 2023 roku wydawnictwa: PWR i Plantpress podpisały porozumienie w sprawie współpracy w dystrybucji czasopism sadowniczych. Od lutego 2023 roku PWR w miejsce Sadu Nowoczesnego będzie oferował swoim prenumeratorom MPS-SAD. Zamiast dotychczasowych dwóch czasopism poświęconych sadownictwu (Sad Nowoczesny i MPS-SAD.

Jeżeli mają Państwo wykupioną wcześniej prenumeratę obu czasopism – prosimy o kontakt z jednym z wydawców. Przygotowaliśmy dla Państwa atrakcyjne vouchery na inne pozycje wydawnicze, możemy przedłużyć Państwu prenumeratę na rok kolejny lub zwrócimy wpłaconą kwotę.

Kontakt do PWR: Joanna Sztaba, tel. 61 8862950, e-mail: sadwarzywa@pwr.agro.pl

Kontakt do Plantpress: Weronika Zuk – Skarszewska, tel. 53 2545424, e-mail: wydawnictwo@plantpress.pl

CZYTAJ CAŁY KOMUNIKAT

Plantpress_PWR_komunikat SAD

FOTO: PWR

Motor napędzający polskie rolnictwo - zapotrzebowanie na żywność

Zdaniem Jana Krzysztofa Ardanowskiego (przewodniczącego Rady ds. Rolnictwa i Obszarów Wiejskich przy Prezydencie RP, posła na sejm RP) motorem, który powinien napędzać rolnictwo, jest zwiększające się na świecie zapotrzebowanie na żywność.

Jan Krzysztof Ardanowski zwrócił uwagę na problem globalnego głodu, wobec którego kraje rozwinięte rolniczo są zobligowane do produkowania żywności

FOTO: A. Okła-Wierzbicka

– Wojna w Ukrainie jeszcze bardziej uwypukliła łatwość zrywania łańcuchów dostaw, fizyczny niedobór żywności przekładający się na zwiększenie skali głodu – mówił były minister rolnictwa. – Uważam, że kraje, które mają możliwości – klimatyczne, naturalne – by utrzymywać wysoką produkcję żywności, a nawet by ją zwiększać, są do tego wręcz zobligowane.

Tymczasem rolnictwo jest traktowane jako główny wróg publiczny, będąc oskarżane o bycie jednym z głównych emiterów gazów cieplarnianych, trucicielem środowiska nadużywającym środków ochrony roślin i nawozów, a więc dostawcą żywności niebezpiecznej dla zdrowia.

– Gdyby zapytać konsumentów o definicję, co to jest pestycyd/środek ochrony roślin, to prawie każdy, kto nie mieszka na wsi, odpowiedziałby, że to jest szkodliwa substancja chemiczna, którą rolnicy nas trują, bo chcą zwiększyć dochodowość. Nikt nie mówi, że to jest lek dla roślin. Ta definicja została wypaczona wiele lat temu przez skrajne organizacje ekologiczne, a dzisiaj jest utrwalana w odniesieniu do produktów zwierzęcych za sprawą innych organizacji „ekoterrorystycznych” – dodał Marcin Wroński (zastępca dyrektora generalnego KOWR).

Marcin Wroński poruszył problem błędnego postrzegania rolnictwa jako emitera gazów cieplarnianych i dostawcy niezdrowej żywności

FOTO: A. Okła-Wierzbicka

W odpowiedzi na te zarzuty Jan K. Ardanowski przypomniał, że cała Unia Europejska partycypuje w światowej emisji gazów cieplarnianych zaledwie w 7–8% i tylko około 10% unijnej emisji stanowi rolnictwo. To oznacza, że rolnictwo europejskie jest odpowiedzialne za mniej niż 1% emisji gazów cieplarnianych w skali globu. Dane te uzupełnił Jerzy Wierzbicki (prezes Polskiego Zrzeszenia Producentów Bydła Mięsnego). Tylko 4% emisji w UE pochodzi z produkcji zwierzęcej. Pozostałe 96% pochodzi z zupełnie innych źródeł.

Dlaczego więc konsumpcja mięsa jest rugowana? Zdaniem J. Wierzbickiego to fortel mający na celu zbudowanie przewagi konkurencyjnej na rynku dla produktów alternatywnych (substytuty produktów zwierzęcych uzyskiwane z komórek macierzystych), poprzez wpływanie na polityków, na zmiany prawa, utrudnianie produkcji zwierzęcej pomysłami na różnego rodzaju podatki od tego typu produkcji („akcyza na produkty zwierzęce”, „podatek obciążania środowiska” itd.).

Dyskutanci skonkludowali, że skoro Zielony Ład zakładał zmiany, które mają istotnie zmniejszyć emisję gazów cieplarnianych, to nie tylko dotyczy rolnictwa, lecz całej działalności gospodarczej w Europie. – Rolnictwo jest tutaj dyżurnym chłopcem do bicia – stwierdził Ardanowski.

Bałagan w Zielonym Ładzie - redukcja ś.o.r to zupełnie niezrozumienie rolnictwa

Choć były minister rolnictwa nie poddaje w wątpliwość założeń, jakie stoją za ideą Zielonego Ładu, to jego zdaniem strategia ta powinna być wstrzymana do czasu zbudowania nowych priorytetów uwzględniających utrzymanie wysokiej produkcji żywności w Europie i dopiero wtedy na nowo zweryfikowana.

Czytaj także: Mirosław Maliszewski, Prezes Związku Sadowników RP o mijającym roku polskiego sadownictwa

Przede wszystkim, jego zdaniem, przemyślenia wymaga kwestia redukcji tzw. plonotwórczych czynników produkcji (nawozów, środków ochrony roślin) oraz wymóg istotnego zwiększenia powierzchni chronionych, wolnych od działań gospodarczych. Te działania ograniczą bowiem produkcję żywności. A przecież bezpieczeństwo żywności bez racjonalnie stosowanych środków ochrony roślin będzie zagrożone. Prelegent dodał, że Polska jako jeden z nielicznych krajów w Europie, a może jedyny w Unii Europejskiej, dysponuje dużą ilością nieużytków, które mogą być wykorzystane w celu zwiększenie produkcji rolnej – oczywiście przy odpowiedniej gospodarce wodnej i innych działaniach w zakresie rolnictwa precyzyjnego.

Z postulatami Ardanowskiego zgodził się Marcin Wroński. – Nie może być tak, że z jednej strony na kuli ziemskiej ludności przybywa, a z drugiej strony mamy podejmować działania, gdzie będziemy obniżać ilość zbiorów w rolnictwie. Samo zredukowanie środków ochrony roślin to jest zupełne niezrozumienie rolnictwa – obecnie sadzi się wiele odmian roślin, których bez ochrony nie da się uprawiać, mamy do czynienia z agrofagami, które wcześniej nie występowały w naszym klimacie, więc tak naprawdę bez ochrony chemicznej nie da się prowadzić działalności rolniczej – mówił zastępca dyrektora KOWR. – Rolnictwo to różnego rodzaju wypadkowe – pogody, wilgotności, temperatury, presji agrofagów. To tylko pokazuje, że osoby, które tworzyły te przepisy, nie znały tych realiów.

Jak zauważył M. Wroński, problem leży nie w dostępności środków, ale w braku świadomości prawidłowego ich stosowania. To rodzi potrzebę edukacji w zakresie bezpiecznego ich stosowania, przeprowadzania szkoleń z kontroli i kalibracji opryskiwaczy czy finansowania sprzętu do ochrony precyzyjnej.

Zagrożenia z zewnątrz - uzależnienie od dostaw żywności

Z kolei Marcin Gryn (wiceprezes Polskiego Związku Producentów Roślin Zbożowych) zwrócił uwagę na zagrożenia innej natury. Przestrzega przed niebezpieczeństwem związanym z uzależnieniem się od dostaw żywności.

– Chcąc pomagać Ukrainie, nie należy zapominać o własnym bezpieczeństwie. Wedle zasady, że najważniejsze jest bezpieczeństwo ratownika – mówił dyskutant. – Dzisiaj na świecie nie trzeba wojny militarnej, żeby jakiemuś krajowi zagrozić. A uzależnienie od dostaw żywności to najprostszy mechanizm, jakim można takie zagrożenie stworzyć. Aby temu zapobiec, musimy twardo postawić granice, co do ilości (zboża – przyp. red.), jakie jesteśmy w stanie przyjąć i skontrolować – mówił M. Gryn.

Marcin Gryn postulował o modernizację infrastruktury portowej

FOTO: A. Okła-Wierzbicka

Potrzebny jest zatem skuteczny system kontroli, który będzie działał na etapie jeszcze zanim towar przekroczy naszą granicę, żeby przyjąć go rzeczywiście tyle, ile możemy. Zdaniem prelegenta musimy nie tylko kontrolować import, lecz także jak najwięcej eksportować. Ale do tego potrzebny jest własny port.

– Polski Związek Producentów Zbożowych od blisko 15 lat walczy o zmodernizowanie naszej infrastruktury portowej, tak aby statki o maksymalnych wymiarach gabarytowych (typu Panamax) można było ładować szybciej, żeby więcej zboża wypływało z kraju. Samochodami tego nie wywieziemy – dodał prelegent.

Jego zdaniem, aby móc produkować z dużą dokładnością, muszą być dostarczone środki produkcji (materiał siewny, środki ochrony roślin, nawozy), w tym również energia. – Co więcej, tę energię musimy mieć zapewnioną po cenach, które dla naszych rolników są osiągalne – zaznaczył Gryn.

Krajowy Plan Strategiczny do poprawki?

Założenia Europejskiego Zielonego Ładu będą realizowane przez Krajowy Plan Strategiczny dla Wspólnej Polityki Rolnej. W ramach tego planu 25% użytków rolnych ma być przekształcone na rolnictwo ekologiczne, z czego 7% (czyli ok. 1 mln ha użytków rolnych) ma być wykonane do 2030 r.

– Warto podziękować wszystkim, którzy nerwowo zareagowali na Zielony Ład, pokazując niektóre bezsensowne cele, bo są one praktycznie niemożliwe do zrealizowania. To dało dobry podkład pod to, że dzisiaj inne kraje członkowskie i parlament się mobilizują po stronie produkcji podstawowej i zaczynają utrudniać Komisji Europejskiej wprowadzanie tych pomysłów w życie – zabrał głos J. Wierzbicki.

Zdaniem Jerzego Wierzbickiego dzięki presji ze strony środowiska jest szansa, że niektóre cele Zielonego Ładu zostaną zweryfikowane

FOTO: A. Okła-Wierzbicka

Zdaniem uczestników debaty w ramach Ekoschematów skorygowania wymaga sposób rozdysponowania środków finansowania poszczególnych działań.

– Przyszłą politykę rolną, która będzie realizowana od stycznia, kształtują ludzie niemający wiedzy rolniczej – mówił Jan K. Ardanowski. – Krajowy Plan Strategiczny zakłada przeznaczenie bardzo dużej kwoty na różnego rodzaju działania, z założenia proekologiczne (w tym na tzw. rolnictwo węglowe – przyp. red.). Ale na inwestycje w rolnictwo precyzyjne, w maszyny, technologie, urządzenia pieniędzy jest jak na lekarstwo.

W tym kontekście próba ujednolicenia rolnictwa europejskiego jest karkołomna, daleka od rzeczywistości.

– Nawet w skali Polski, gdzie w niektórych województwach są jeszcze pozostałości pozaborowe. Inny jest typ gospodarstw w Małopolsce, na Podkarpaciu, a inny w warmińsko-mazurskim czy w zachodniopomorskim – mówił M. Wroński. Jego zdaniem polskie rolnictwo musi się opierać na dwóch filarach: gospodarstwach mniejszych lub średnich, które produkują w sposób tradycyjny, ekologiczny, powiązany z przetwórstwem – z produkcją sadowniczą czy owocowo-warzywną oraz gospodarstwach większych, które produkują duże i jednolite partie towaru dla przemysłu. – To właśnie duzi producenci, którzy zapewniają ciągłość dla przemysłu polskiego, stoją za wzrostem eksportu już o 27% w skali zaledwie 8 miesięcy 2022 r. – mówił zastępca dyrektora KOWR, podkreślając, że dbałość o ten drugi filar polskiego rolnictwa również powinna być zachowana.

WEBINARIUM Z EKSPERTAMI

Czym jest uprawa zrównoważona? Jakie korzyści z niej płyną? Porady eksperta! [VIDEO]

Proponowane strategie - jak sprostać wymaganiom, narzuconym przez Zielony Ład?

Rolnicy staną więc przed ogromnym dylematem – jak sprostać wymaganiom, które narzuca im Zielony Ład, nie mając ku temu odpowiednich środków. W szczególności, że od czasów zapadnięcia unijnych decyzji miało miejsce kilka ważnych zdarzeń o zasięgu geopolitycznym, jak Covid-19, wojna w Ukrainie czy wzrost cen energii.

Mirosław Maliszewski, prezes Związku Sadownikow RP, nie pozostawia złudzeń, mówiąc wprost o potrzebie gaszenia pożarów. Ale trzeba też myśleć strategicznie. Jego zdaniem sadownictwo wymaga swoistego podziału: – Jeżeli ktoś ma słaby sad, słabą produkcję, a jest koniunktura na rynku soku jabłkowego, powinien się związać umowami kontraktacyjnymi. Innej alternatywy, niestety, nie ma. Dzisiaj nie da się sprzedać 3 mln jabłek jako owoce deserowe – mówił prezes ZSRP. – Natomiast kto ma niezłą jakość, inwestował w swoje gospodarstwa, to uważam, że jest nadzieja uzyskać na wiosnę dobre ceny, takie które pokryją koszty produkcji i przechowywania. Podobnie myślą duzi producenci z innych europejskich krajów, którzy również muszą się zmierzyć z wysokimi kosztami przechowywania. To jest pewnego rodzaju szansa, ale nie gwarancja.

Mirosław Maliszewski mówił o startegii „naprawczej” dla polskiego rolnictwa

FOTO: A. Okła-Wierzbicka

Jednak, jak zaznaczył Maliszewski, aby wygrać jakością, trzeba przyjrzeć się krytycznym okiem swojej produkcji. Duzi importerzy, tacy jak Niemcy, Wielka Brytania, szukają przede wszystkim tego, czego sami nie produkują – odmian klubowych, jabłek ekologicznych, bez pozostałości.

– Nie wejdziemy do Europy Zachodniej z tym katalogiem odmian, które mieliśmy na rynek wschodni. Nie wejdziemy wysokimi kosztami produkcji na rynki dalekie, gdzie panuje ubóstwo. Więc oprócz obmyślenia strategii, muszą być jeszcze jej realizatorzy.

Mówiąc o strategii dla polskich zbóż, Marcin Gryn wskazał na konieczność współpracy z przetwórcami i na to, aby ci solidarnie wybierali produkty polskie, proponując rolnikom ceny na poziomie europejskim.

– Dzielimy się na Europę i Polskę, nie powinno tak być, bo przecież jesteśmy członkiem Unii Europejskiej. Chcąc jednak liczyć się na rynku europejskim, potrzebujemy portu – mówił. I dodał: – Musimy ostrożnie podchodzić do Europejskiego Zielonego Ładu, produkować przede wszystkim tak, aby zachować bezpieczeństwo żywności, a nie kierować się ideologią, która jest na siłę wdrażana.

Agnieszka Okła-Wierzbicka

Aby uzyskać rabat, należy wypełnić FORMULARZ, a następnie oczekiwać na SMS, w jego treści zawarty będzie kod rabatowy. Nic prostszego!

— Jakość jabłek jest bardzo niejednorodna, co zależało przede wszystkim od możliwości zakupu niezbędnych środków ochrony. Obecnie na rynku jest znaczna liczba jabłek, których nie można przeznaczyć na długie przechowywanie. Oczywiście, to wywiera znaczny wpływ a na cenę – wyjaśniła Maria Łakejewa.

Przerwy w dostawach energii, uniemożliwiają magazynowanie jabłek

Przerwy w dostawach prądu w gospodarstwach, spowodowane rosyjskimi atakami na systemy energetyczne w kraju, wpłynęły na rezygnację sadowników z dalszego przechowywania plonów, tak aby te mogły poczekać ze sprzedażą, gdy ceny wzrosną.

— We wrześniu i w październiku można było mówić o tym, że mimo wszystko producenci aktywnie składają jabłka na przechowywanie w nadziei na poprawę sytuacji cenowej w drugiej połowie sezonu. Teraz sytuacja wygląda mniej optymistycznie – zaznaczyła ekspert.

Spadek siły nabywczej 

Na cenę wpływa również znacznie niższe tempo sprzedaży jabłek w kraju w porównaniu z poprzednimi latami. Powód jest oczywisty: spadek siły nabywczej ludności i spadek ogólnej liczby głównych konsumentów jabłek w Ukrainie, czyli dzieci.

- Eksport raczej nie poprawi sytuacji cenowej. Pytanie dotyczy nie tylko skomplikowanej logistyki, ale także tego, że ukraińscy producenci otrzymali jabłka głównie niskiej jakości. Jednak większość krajów europejskich zebrała dobre zbiory własnych owoców, a zwłaszcza jabłek. W związku z tym nawet przy tej samej cenie nasze jabłka tracą na jakości – przewiduje analityk.

Czytaj także: Ukraina - w ramach dotacji podpisano zamówienia na rozwój sadownictwa na kwotę 263,9 mln hrywien

Jej zdaniem w najbliższym czasie sytuacja cenowa na rynku jabłek raczej się nie zmieni. Producenci będą przede wszystkim sprzedawać produkt, który nie nadaje się do długiego przechowywania. Jeśli w przyszłości podaż spadnie, możliwy jest niewielki wzrost popytu na jabłka. Może to przyczynić się do niestabilnego kursu walut, ponieważ na tle wzrostu cen owoców egzotycznych jabłka będą wyglądać bardziej atrakcyjnie dla ukraińskich konsumentów.

Wraz z początkiem 2023 roku wzrosła cena jabłek

Jak przywidywano, od początku 2023 roku na rynku ukraińskim nastąpił wzrost cen sprzedaży jabłek. Przede wszystkim analitycy rynku wiążą wzrost cen z wyraźną intensyfikacją działalności handlowej i zakupowej w tym segmencie. Według graczy rynkowych, jeśli przed świętami popyt na lokalne jabłko był stosunkowo niski, to dziś kupujący prawie wszystkich kategorii wykazują duże zainteresowanie zakupem tych produktów.

Jednocześnie oferta wysokiej jakości jabłek na rynku pozostaje dość ograniczona, co również przyczynia się do wzrostu cen tych produktów. Wielu sadowników oferuje obecnie do sprzedaży głównie produkty, których jakość zaczęła się pogarszać z powodu długiego przechowywania. Jednocześnie planują sprzedawać wysokiej jakości jabłko nie wcześniej niż na początku wiosny.

Warto również zauważyć, że ze względu na niestabilność waluty cena importowanego jabłka również znacznie wzrosła stanowiąc tym samym dodatkowe wsparcie dla wzrostu cen tych owoców z lokalnych gospodarstw. Tak właśnie cena jabłka wysokiej jakości wzrosła średnio o 37% w granicach 9-15 hrywien/kg, czyli 0,47-0,74 dolarów/kg.

mkh na podst. AgroTimes, EastFruit

fot. envato.elements

— Dzięki nowym technologiom ulepszania genetycznego opartym na edycji genomu i cisgenezie, bezpestkowe odmiany wiśni zostaną wprowadzone w najbliższej przyszłości — powiedział Stefano Lugli.— Ponadto będzie można uprawiać odporne na pęknięcia odmiany i rośliny, które są odporne na choroby, zdolne do przystosowania się do zmian klimatu. Technologie wspomaganej ewolucji zaowocują ulepszonymi odmianami identycznymi z tradycyjnymi, ale przy niższych kosztach niż te uzyskane w konwencjonalnej hodowli, dzięki szybszym i dokładniejszym metodom hodowli.

na podst. FreshPlaza

Fot: envato.elements

eDWIN platforma doradcza nagroda

FOTO: inf. pras

— To dla nas bardzo duże wyróżnienie, ale jednocześnie motywacja do dalszej, wytężonej pracy nad rozwiązaniami, które przyczynią się do rozwoju polskiego rolnictwa. Nasz Ośrodek stawia duży nacisk na wdrażanie nowatorskich rozwiązań w rolnictwie, które przyczyniają się do jego cyfryzacji, dlatego cieszymy się, że zostało to zauważone przez ekspertów oraz konsumentów — mówi Jacek Sommerfeld, dyrektor Wielkopolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Poznaniu.

Debiut aplikacji rolniczej podczas czerwcowych targów w Sielinku

— Już teraz pracujemy nad tym, aby platforma eDWIN mogła zostać rozbudowana o dodatkowe funkcjonalności. Naszym celem jest, aby rolnicy chętnie korzystali z nowatorskich rozwiązań, które wspomogą ich w pracy na polu — dodaje

— W dzisiejszym świecie widok rolnika ze smartfonem nie powinien nikogo zaskakiwać. Cyfryzacja i nowoczesne technologie już od jakiegoś czasu są coraz częściej wykorzystywane przez polskich rolników. Cieszę się, że eDWIN jest platformą, która zyskała zaufanie ze strony odbiorców — mówi Maciej Zacharczuk, kierownik prac nad platformą eDWIN z Wielkopolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Poznaniu.

Darmowa platforma dla każdego chętnego

Platforma jest całkowicie darmowa i dostępna dla wszystkich chętnych na komputerach oraz jako aplikacja na urządzeniach mobilnych. Z platformy mogą korzystać zarówno rolnicy, instytucje naukowe, samorządy, jak i inne chętne osoby.

W ramach platformy eDWIN powstały cztery elektroniczne usługi:

• Wirtualne gospodarstwo,
• Udostępnianie danych meteorologicznych,
• Śledzenie pochodzenia produktów,
• Raportowanie zagrożeń.

eDWIN platforma doradcza nagroda złote medale

FOTO: inf. pras

Z punktu widzenia rolników najważniejsze są „Wirtualne gospodarstwo” oraz „Udostępnianie danych meteorologicznych”.

Wirtualne gospodarstwo - umożliwia gromadzenie, pozyskiwanie oraz udostępnianie informacji na danym obszarze agrofagów. Dodatkowo dostarcza powaidomienia dotyczące ewentualnych zagrożeń na polu. Mamy również dostęp do danych, zgromadzonych z aż 600 stacji meteorologicznych w całej Polsce. 

Szczegółowe informacje o platformie dostępne są na stronie www.edwin.gov.pl. Tam też można zarejestrować się na platformie.

Bernat Patrycja na podst. inf. pras. 

Szymon Jabłoński: Pierwszy dzień poświęcony był rynkowi amerykańskiemu. Omawiano najnowsze trendy w sadownictwie oraz nowe odmiany.

S.K.: W tym roku zaprezentowano ponad 55 odmian jabłek z całego globu. Zachwycały nie tylko oko, ale również podniebienie.

{embed-gallery-1_class}{embed-gallery-1}90142{/embed-gallery-1}{embed-gallery-1}90148{/embed-gallery-1}{/embed-gallery-1_class}

S.J.: To nas cieszy – że hodowla jabłoni, choć ukierunkowana głównie na wydłużenie możliwości obrotu handlowego owocami, nie pomija też ich smakowitości.

S.K.: Wystawcy szczególną uwagę przykładali do wyeksponowania koloru jabłek, od tych jasnozielonych do krwistoczerwonych. Zaprezentowano też nowe odmiany o czerwonym miąższu.

S.J.: Co ciekawe, coraz większy nacisk kładzie się też na podkreślanie walorów zdrowotnych jabłek.

S.K.: Niestety, z rozmów z kilkoma włoskimi sadownikami wynika, że spożycie tych owoców
we Włoszech spada, za to bardzo rosną koszty prowadzenia gospodarstwa. Praktycznie opłacalność gwarantuje tylko produkcja jabłek odmian klubowych.

{embed-gallery-1_class}{embed-gallery-1}90143{/embed-gallery-1}{embed-gallery-1}90147{/embed-gallery-1}{/embed-gallery-1_class}

S.J.: Skoro o opłacalności mowa, była też grupa wystawców prezentujących możliwości zmechanizowania i zautomatyzowania prac wykonywanych w gospodarstwach.

S.K.: Zobaczyliśmy najnowsze ciągniki sadownicze, opryskiwacze oraz całą gamę maszyn do uprawy podkoronowej. Jest to już konieczność naszych czasów ze względu na coraz mniejszą dostępność herbicydów.

S.J.: Jednak największym zainteresowaniem cieszyły się maszyny przeznaczone do mechanicznego zbioru jabłek. Na całym świecie są problemy z dostępnością ludzi do pracy oraz z nieustająco rosnącymi kosztami zbiorów.

S.K.: Były też maszyny, które za pomocą dronów i specjalnych przyssawek potrafią samodzielnie zbierać owoce, bez angażowania do tej pracy ludzi.

S.J.: Wśród propozycji w zakresie automatyzacji prac nie zabrakło też polskiego akcentu – była nim firma Gotrack, która oferuje np. autonomiczne wykonywanie zabiegów w sadzie.

Stanowisko Polskiej firmy Gotrack

FOTO: S. Kamiński

S.K.: Warto wspomnieć, że bardzo dużo maszyn na targach była już w wersjach elektrycznych.

S.J.: Wśród wystawców nie zabrakło też firm oferujących środki ochrony roślin. Na targach można było znaleźć wiele produktów wspomagających produkcję roślinną.

S.K.: Kolejne targi już za dwa lata. Patrząc na merytorykę takich wydarzeń, już nie możemy się doczekać!

Szymon Kamiński, Szymon Jabłoński

Iurie Fale, który jest szefem Moldova Fruit, Stowarzyszenia Producentów i Eksporterów Owoców Mołdawii wspomina pierwsze sprzedane do Niemiec śliwki. Miało to miejsce w 2017 roku.

— W tym czasie wyeksportowano 220 ton śliwek, ale roczna wielkość stale rosła i w 2021 r. przekroczyła 5500 ton — podała w oświadczeniu Agencja Informacji o Rynku Rolnym (AMI) w Niemczech.

W roku 2022 możemy mówić o kolejnych wzrostach w dostawach, nawet pomimo mniejszych zbiorów, które spowodowane były przymrozkami na wiosnę.

Wiadomości ze świata

Ze świata: Rynek mrożonych malin w Mołdawii zyskuje na popularności

— Mołdawscy producenci śliwek są dla nas wiarygodnymi partnerami. Obecnie od 30% do 40% naszych importowanych śliwek pochodzi z Republiki Mołdawii. Jesteśmy zadowoleni z jakości towaru i doceniamy, że spełnia on wszystkie nasze wymagania dotyczące terminów dostawy. Mołdawskie morele i winogrona mają swoje miejsce na rynku niemieckim, ale owoce te muszą być reklamowane, aby były znane niemieckiemu konsumentowi — napisał na Facebooku Kurt Halder z OGA/OGV Nordbaden eG.

Pierwsza grupa sadowniczych przedsiębiorstw w Mołdawii otrzymała certyfikaty SMETA

W ostatnich latach coraz więcej producentów z Republiki Mołdowy otrzymuje certyfikaty GLOBALG.A.P. i GRASP za swoje owoce, które spełniają wymagania partnerów w UE. W tym roku po raz pierwszy trzech producentów pomyślnie zakończyło audyt SMETA, byli to producenci sadowniczy S.C. Farm-Prod SRL, Ionex-Trans SRL oraz Beyaz Salkim SRL.

— Aby być konkurencyjnym, mołdawscy producenci ulepszają swoje opakowania i stosują technologie produkcyjne z najwyższą starannością, aby zapewnić jakość owoców — wyjaśnia Kurt Halder. Pomimo mniejszych zbiorów śliwek w tym roku, problemów logistycznych i rosnących kosztów transportu, mołdawscy producenci byli w stanie dotrzymać terminów dostaw i to nie tylko na rynek niemiecki. Sezon mołdawskich śliwek w Niemczech rozpoczyna się w połowie września i trwa do połowy listopada, w zależności od dostępności i jakości.

Jakie są najpopularniejsze odmiany?

— Z powierzchnią upraw około 20 000 hektarów, Republika Mołdawii produkuje rocznie do 100 000 ton śliwek. Kraj produkuje kilkanaście odmian śliwek, najpopularniejsze odmiany na eksport to Stanley, Kabardinka, Chachak lepotika i President. Mołdawskie śliwki będą dostępne od początku lipca do końca listopada – informuje Iurie Fale.

opr. Bernat Patrycja
na podst. East-fruit
Fot. envato.elements

Interpoma Variety Garden to wystawa jabłek z całego świata, na której prezentowano 55 najważniejszych odmian tego owocu

FOTO: H. Czerwiński

Regularnie uczestnicząc w Interpomie, odwiedzając tamtejsze gospodarstwa sadownicze, zaglądając do sklepów, po latach mogę z przekonaniem powiedzieć, że to, co dzieje się tam, po pewnym czasie zaczyna pojawiać się również i u nas. Oczywiście na inną skalę, mamy przecież swoje specyficzne uwarunkowania – zarówno te klimatyczne, jak i gospodarcze. Nie wszystko nam przecież może wyjść tak jak we Włoszech, nie wszystko sprzedamy tak jak tam. Niezależnie od tego, od lat pewne trendy, które pojawiają się w Południowym Tyrolu, klarują i stabilizują (niezależnie od ich źródła; czasem przychodzą z innych kontynentów, dalekich krajów, jak USA czy Nowa Zelandia), to i tak w końcu przychodzą do nas.

Trudne czasy przyspieszają postęp

I wcale nie mam tu na myśli samego przekładania tamtejszych schematów produkcyjnych jeden do jednego na nasze. Oczywiście, ze sprawdzonych i realnych do wprowadzania w naszych uwarunkowaniach wzorców agrotechnicznych możemy i powinniśmy jak najbardziej czerpać. Chciałbym jednak zwrócić uwagę na pewne tendencje – u nas jeszcze mało realne, a tam już coraz bardziej powszechne. Wiele lat temu to właśnie w Bolzano prezentowano np. najnowsze maszyny ułatwiające produkcję – m.in. kombajny do zbioru owoców czy samojezdne platformy, których funkcjonowanie w naszych warunkach wydawało się technologią co najmniej z kosmosu. A dziś, gdzie nie spojrzeć, maszyny te znajdują się w powszechnym użytkowaniu w polskich gospodarstwach. Co więcej, sami z powodzeniem produkujemy takie urządzenia! Coś, co kiedyś wydawało się nam nieosiągalne, teraz jest oczywistością. Dlatego myślę, że nie warto poprzestawać na tym, czym dysponujemy teraz, zamykać się na „nowe”, tylko ze spokojem i na chłodno pomyśleć o tym, co przed nami.

A przed nami trudne czasy, ale trudne czasy mają to do siebie, że przyspieszają postęp, wymuszają zerwanie ze schematycznym podejściem do codziennej pracy. To już się dzieje – na Zachodzie Europy, we Włoszech czy w Ameryce. A skoro dzieje się na świecie, w pewnym momencie dotrze i do nas. Dobrze jest też mieć świadomość, że wszystkie nowatorskie działania, modernizacja, próby opracowywania nowych technologii produkcji, strategii rozwojowych wynikają z tego, że również tamtejsi producenci borykają się z wieloma trudnościami, i u nich wzrastają koszty produkcji, spada jej opłacalność. Trudna sytuacja zmusza ich do tego, aby podejmować kolejne wyzwania.

Robotyzacja i digitalizacja zbiorów?

Brzmi kosmicznie? Może dzisiaj jeszcze tak, ale podczas kongresu Interpoma towarzyszącego targom cały dzień wykładowy poświęcono zagadnieniu automatyzacji zbiorów! Oczywiście, można tę tematykę potraktować w kategoriach „dobrego żartu”. Można się uśmiechnąć i machnąć ręką, jednak już dziś widzimy, jakie są problemy z siłą roboczą, a na samych targach było wiele stoisk, na których prezentowano urządzenia ułatwiające zbiór owoców.

Na targach pojawiły się nowe modele kombajnów do zbioru jabłek, które mogą być zasilane elektrycznie lub hybrydowo

FOTO: H. Czerwiński

Były najnowsze modele kombajnów do zbioru owoców typu Pluk-o-Trak, był i zmodernizowany oryginał. Niby co takiego można jeszcze wymyślić, aby o znanej maszynie powiedzieć, że mamy do czynienia z nowością? Przede wszystkim nowe modele Pluk-o-Traka od Munckhofa (podobnie z resztą jak i kilka innych liczących się w tej branży kombajnów od innych producentów) mogą być zasilane elektrycznie czy hybrydowo. Jak informowali przedstawiciele Munckhofa, elektryczne urządzenie na jednym ładowaniu może pracować przez 14 godzin, jest również ciche podczas użytkowania.

Co jednak jeszcze ciekawsze, Munckhof we współpracy ze spółką Agromanager wprowadził na rynek system M-Connect – czyli system zarządzania zbiorami. W rozwiązaniu tym na kombajnie instaluje się kamery, które podczas zbiorów monitorują podstawowe parametry trafiających do skrzyniopalet owoców i liczą je. Każdy owoc przechodzący przez podajnik poddawany jest ocenie pod względem wielkości i wybarwienia, a odpowiednio oznakowana skrzynia z przeanalizowanym plonem trafia do konkretnej komory. Dzięki temu, zarządzający obiektem przechowalniczym ma wiedzę o tym, jakiej kategorii i masy owoce znajdują się w konkretnej skrzyni i w konkretnej komorze. Planując sprzedaż, ułatwia to potem wybranie jabłek o parametrach najodpowiedniejszych pod dane zamówienie. To oczywiście tylko jeden z elementów całego systemu M-Connect. Kamery można także zamontować na innym sprzęcie, typu opryskiwacz, a ten już wiosną może szacować wielkość kwitnienia, a potem przy kolejnych zabiegach określać stopień zawiązania owoców i na tej podstawie wstępnie szacować wielkość późniejszych plonów. Do wszystkich tych danych mamy oczywiście dostęp z poziomu aplikacji na smartfonie.

{embed-gallery-1_class}{embed-gallery-1}90212{/embed-gallery-1}{embed-gallery-1}90213{/embed-gallery-1}{/embed-gallery-1_class}

Dużym zainteresowaniem podczas targów cieszył się też pokaz zbioru owoców za pomocą dronów, zorganizowany przez izraelski start-up Tevel. W tym rozwiązaniu wykorzystuje się drony wyposażone w przyssawki. Mają one być pomocne przy zbiorach nie tylko jabłek, lecz także gruszek, śliwek, brzoskwiń, nektaryn czy moreli. Pomysł rozwinął się w efekcie inspiracji założyciela firmy Tevel, Yanija Maora, filmem dokumentalnym dotyczącym prac sezonowych w rolnictwie, z którego wynika, że brak pracowników sezonowych to „pieśń wcale nie tak dalekiej przyszłości”.

Pokaz zbioru jabłek za pomocą dronów zorganizowany przez izraelski start-up Tevel

FOTO: H. Czerwiński

Oczywiście, rozwiązaniu temu daleko jeszcze do ideału. Podczas pokazów organizowanych w holu targowym wiele owoców przenoszonych przez drona do skrzyniopalety po drodze spadało na posadzkę. Pojawiają się zatem pytania o to – czy i jak rozwiązanie to sprawdza się w mniej korzystnych warunkach atmosferycznych, niż te panujące wewnątrz budynku, załóżmy przy wietrze czy opadach deszczu… Widać jednak, że robotyzacja i automatyzacja zbioru owoców to dziś coraz ważniejszy kierunek prac badawczych. Aby jednak urządzenia te były przydatne, musiałyby być w pełni sprawne i niezawodne, a przede wszystkim łatwo dostępne – czyli po prostu tanie. Dziś wydają się zatem jedynie drogą zabawką i ciekawostką, ale konia z rzędem temu, kto powie, jak będzie wyglądała rzeczywistość w gospodarstwach sadowniczych za kilkadziesiąt, a może nawet za kilkanaście lat.

W Bolzano pojawił się szereg cyfrowych narzędzi ułatwiających ochronę roślin – pułapka firmy Xfarm łączy dane pogodowe z monitoringiem odłowu owadów w czasie rzeczywistym, co pozwala na bardzo precyzyjne wyznaczanie najlepszego momentu na wykonanie zabiegu

FOTO: H. Czerwiński

Systemów wspomagania decyzji, m.in. takich jak opisany wcześniej system szacowania zbiorów M-Connect, jest o wiele więcej. Start-upy oferujące takie narzędzia mogliśmy zobaczyć już 4 lata temu, podczas ostatniej przed pandemią edycji targów. W porównaniu do tego, co dzieje się teraz, można uznać, że wtedy była to dziedzina raczej jeszcze raczkująca (choć pewnie za kolejne 4 lata, będzie można powiedzieć to samo o stanie dzisiejszym…). Ale już w 2020 r. statuetka Interpoma Innovation Award powędrowała do austriackiego start-upu o nazwie Pixofarm, oferującego właśnie aplikację wspomagającą sadowników w optymalizacji produkcji. O tym, jak ważny jest to kierunek może świadczyć fakt, że tego typu rozwiązaniami interesują się najważniejsi i najwięksi gracze na ogrodniczym rynku. Obecnie aplikacja Pixofarm rozwijana jest we współpracy ze znanym wcześniej raczej z produkcji środków ochrony roślin i również obecnym na targach w Bolzano koncernem UPL. Od pewnego czasu rozwiązanie to oferowane jest również w naszym kraju. Aplikacja, która ciągle zyskuje nowe funkcjonalności i usprawnia działanie tych już działających, na podstawie zdjęć robionych telefonem komórkowym pozwala wyliczyć ilość owoców na drzewie, ich średnicę, tempo przyrostu i planowany tonaż. Ponadto firma ta, wykorzystując pułapki Trapview, prowadzi także cyfrowy monitoring szkodników w sadzie, dzięki czemu możliwe jest monitorowanie ich presji oraz wyznaczanie przewidywanego terminu zabiegu. Odbywa się to ze wsparciem odczytów danych meteorologicznych pochodzących ze sparowanej z system stacji meteo.

W Bolzano pojawiło się szereg cyfrowych rozwiązań ułatwiających ochronę roślin – nawet takich, które łącząc algorytmy prognostyczne z systemami monitoringu w czasie rzeczywistym, znacznie precyzyjniej pozwalają wyznaczać najlepszy moment na wykonanie zabiegu.

Trendy odmianowe

Podczas targów Interpoma, Bolzano na chwilę staje się stolicą nie tylko europejskiego, lecz także światowego jabłka. Odwiedzając kolejne stoiska szkółkarzy, hodowców czy konsorcjów sadowniczych, łatwo dostrzec aktualne trendy odmianowe. Co tu dużo mówić, podczas ostatnich targów dominowały odmiany klubowe. Włosi powoli, ale systematycznie, zmniejszają produkcję jabłek odmian standardowych, jak Golden Delicious czy Red Delicious, rozwijając uprawę tych klubowych. Na ich stoiskach dostępne były takie marki, jak:

• Kanzi,
• Cosmic Crips,
• Envy,
• Ambrosia,
• Shinano Gold,
• Tessa czy Morgana.

W podobnym kierunku podążają inni liczący się w Europie producenci, jak Francuzi – promujący jabłka linii Kissabel czy Ariane, a także Niemcy, którzy mają swoją Fräulein. Na wielu stoiskach można nawet było spróbować owoców tych nowych odmian, również czerwonomiąższowych.

Z ciekawostek odmianowych, które mogą być dostępne dla polskich producentów poza klubem, można było znaleźć nowego sporta Gali – Galę RDK Wildfire. Owoce tego klonu dojrzewają około dwa tygodnie wcześniej od standardu. Odznaczają się lekko paskowanym czerwonym, ale nie za ciemnym rumieńcem. Jak podaje hodowca, drzewa rosną nieznacznie mniej intensywnie od standardowej Gali.

Kolejną ciekawostką dostępną dla polskich sadowników była Alnova – klon Pinovy, którego owoce dojrzewają aż 17 dni wcześniej od standardu. W naszym kraju Pinova nie jest odmianą zbyt popularną, wymaga bowiem dłuższego okresu wegetacji, zatem może właśnie ten klon ułatwi produkcję tych owoców w polskich sadach. Jak informuje właściciel marki, jabłka Alnova bez opłat klubowych mogą być sprzedawane pod nazwą Pinova. Mają być mniej podatne na gorzką zgniliznę, lepiej się wybarwiać, a ich skórka ma być mniej paskowana od standardowej Pinovy. Hodowca zapewnia także, że jabłka te odznaczają się bardzo dobrym przechowywaniem i długim „shelf life”.

{embed-gallery-1_class}{embed-gallery-1}90217{/embed-gallery-1}{embed-gallery-1}90218{/embed-gallery-1}{embed-gallery-1}90219{/embed-gallery-1}{embed-gallery-1}90220{/embed-gallery-1}{embed-gallery-1}90208{/embed-gallery-1}{embed-gallery-1}90209{/embed-gallery-1}{embed-gallery-1}90210{/embed-gallery-1}{/embed-gallery-1_class}

Zwieńczeniem tegorocznej imprezy była wystawa jabłek z całego świata, na której prezentowano aż 55 odmian tego owocu. Dominowały tu odmiany klubowe pochodzące z krajów będących liderami pod względem hodowli czy wprowadzania do uprawy nowości, m.in. z: Nowej Zelandii, Stanów Zjednoczonych, Włoch, Francji. Chociaż Polska produkuje najwięcej jabłek spośród wszystkich europejskich krajów, na wystawie próżno było szukać owoców z naszego kraju.

Honor biało-czerwonych ratowało Stowarzyszenie Polskich Szkółkarzy, którego przedstawiciele w tym roku po raz pierwszy wystawili się na targach, prezentując na swoim stoisku jabłka polskiej grupy hodowlanej Aj!Apple. Poza SPS swoje usługi oferowali także inni obecni na targach wystawcy z Polski, o czym więcej można przeczytać na str. 32–35 n1 01/2023.

Co jeszcze? Nowości maszynowe w sadownictwie

Tradycyjnie podczas targów można było zapoznać się z szeregiem nowości maszynowych. Poza kombajnami czy platformami sadowniczymi były nowe modele ciągników (prototypy, a nawet maszyny napędzane hybrydowo), opryskiwacze precyzyjne i wielorzędowe. W obawie przed ograniczeniami wykorzystywania w sadownictwie kolejnych herbicydów rozszerzana jest oferta rozwiązań do mechanicznego zwalczania chwastów. Coraz więcej również pojawia sie rozwiązań do mechanicznego cięcia drzew, przerzedzania kwiatów czy defoliacji. Szeroką ofertę prezentowały także przedsiębiorstwa zajmujące się sortowaniem jabłek, ich przechowywaniem i pakowaniem.

Interpoma to także możliwość spróbowania jabłek niespotykanych u nas odmian

FOTO: H. Czerwiński

Pojawia się też coraz więcej rozwiązań wpisujących się w strategię rolnictwa zrównoważonego. Wykorzystujących zieloną energię, ale także umożliwiających jej pozyskiwanie w gospodarstwach ogrodniczych. Tegoroczna edycja rywalizacji o statuetkę Interpoma Award dotyczyła racjonalnego gospodarowania wodą. Więcej na ten temat w artykule na kolejnych stronach.

Henryk Czerwiński

Wiadomości ze świata

Wiśnie z Ukrainy, jaki to był sezon? Jak kształtowały się ceny malin i truskawek?

— Rząd będzie dbał o to, aby obniżki VAT i pomoc dla rolników były bezpośrednio i natychmiast przekładane na ceny żywności — powiedział premier Pedro Sánchez, prezentując trzeci pakiet środków łagodzących skutki gospodarcze wojny na Ukrainie

Zerowy podatek VAT na owoce i warzywa

Podstawowa żywność, która obecnie objęta jest 4% stawką podatku VAT, byłaby z niego całkowicie zwolniona, natomiast produkt objęte 10% podatkiem VAT, zostałyby obniżone do 5%.

Podstawowe produkty spożywcze jak:

• chleb,
• mąka,
• mleko,
• ser,
• jajka,
• owoce,
• warzywa,
• rośliny strączkowe,
• ziemniaki i zboża byłby teraz zwolnione z podatku VAT. Natomiast oleje, makarony, zostaną obniżone z 10% na 5% podatek VAT.

Bernat Patrycja

Na podst. East fruit/ euractiv

fot: Pedro Sánchez Pérez-Castejón Facebook

KUPS Krajowa Unia Producentów Soków

FOTO: KUPS Krajowa Unia Producentów Soków

Gdzie i kiedy odbędzie się XXIV Sympozjum?

Spotkanie będzie miało miejsce w Warszawie, w hotelu DoubleTree by Hilton Hotel and Conference Centre Warsaw ul. Skalnicowa 21, 04-797 Warszawa w dniach od 17 do 19 maja 2023 roku. Szczegóły rezerwcaji noclegu TUTAJ.

Główny patronat nad wydarzeniem sprawuje Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Wicepremier Henryk Kowalczyk.

Czytaj także: Podatek cukrowy - czeka nas fala bankructw w polskich branżach, zarówno w sadowniczej jak i w przetwórczej

Jaki jest cel Sympozjum?

Celem zorganizowania XXIV Sympozjum jest zapoznanie uczestników z potencjałem rynkowym, zjawiskami mającymi wpływ na rozwój branży soków, a także omówienia aktualnej sytuacji zarówno na rynku krajowym, jak i światowym. Dodatkowym atutem spotkania, będzie oczywiście możliwość poszerzenia kontaktów branżowych, a także zaplanowane atrakcyjne programy wieczorne.

Program XXIV Sympozjum

• Sympozjum rozpoczynamy dnia 17 maja 2023 roku od otwarcia, gdzie podsumowana zostanie aktywność branży sokowniczej w ostatnim 30-leciu Soki pitne oraz Soki zagęszczone i NFC. Tego dnia wystąpią również przedstawiciele Rządu oraz administracji państwowej.
• W czwartek 18 maja 2023 roku głównym tematem będą wyzwania i perspektywy branży sokowniczej.
• Zostaną omówione aktualne trendy na rynku soków, nektarów, napojów owocowych i warzywnych.
• Przyszłość branży sokowniczej w UE w kontekście zmian dyrektywy sokowej oraz nowości i innowacje.
• Kolejnym tematem będą perspektywy rozwoju rynku soków pitnych i zagęszczanych na tle rynku europejskiego.
• Omówienie aktualnej sytuacji rynkowej.

Więcej informacji oraz szczegółowy plan spotkania znajdziecie Państwo TUTAJ

Patronaci Medialni Sympozjum

FOTO: KUPS

Zatrzymanie miało miejsce w okolicach Nowej Wsi, gdzie odkryto 500 sztuk 1-kilogramowych opakowań, bez żadnych oznakowań. W samochodzie odkryto również naklejki z opisem w języku rosyjskim, świadczące o tym, że są to środki ochrony roślin.

W sieci krążą oferty z fałszywym materiałem siewnym. Kuszą niskie ceny...

Kierowca nie posiadał natomiast żadnej dokumentacji przewozowej. Funkcjonariusze, z KAS zwrócili się z prośbą o pobranie próbek do badań laboratoryjnych przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Roślin i Nasiennictwa w Bydgoszczy.

W czasie badań wykazano, że zatrzymany towar, nie może być ani dopuszczony do obrotu handlowano, ani w żadnym wypadku stosowany w Polsce.

nielegalne środki ochrony roslin z Rosji

FOTO: kujawsko-pomorskie.kas.gov.pl/

Przypominamy, że stosowanie nielegalnych środków ochrony roślin jest zagrożeniem zarówno dla zdrowia konsumenta, upraw oraz środowiska. Rolnicy, którzy zdecydowali się na używanie niedopuszczonych przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi preparatów, grozi utrata certyfikatów oraz dopłat unijnych. Dodatkowo za handel nielegalnymi środkami ochrony roślin grozi kara do trzech lat pozbawienia wolności.

Nielegalne środki ochrony roślin

FOTO: kujawsko-pomorskie.kas.gov.pl/

Bernat Patrycja

fot i źródło: kujawsko-pomorskie.kas.gov.pl/

W związku z tym niedziele handlowe w 2023 roku to kolejno:

• 29 stycznia 2023 r. 
• 2 kwietnia 2023 r.
• 30 kwietnia 2023 r.
• 25 czerwca 2023 r.
• 27 sierpnia 2023 r.
• 17 grudnia 2023 r.
• 24 grudnia 2023 r.

Jaki sklep może być otwarty w niedzielę?

W ustawie przewidziane są wyjątki od zakazu handlu i czynności handlowych w niedzielę, a należą do nich:

• stacje paliw,
• apteki i punkty apteczne,
• zakłady lecznicze dla zwierząt,
• placówki, gdzie przeważa sprzedaż kwiatów,
• placówki, gdzie przeważa handel pamiątkami i dewocjonaliami,
• placówki, gdzie przeważa sprzedaż prasy, biletów komunikacji miejskiej, kuponów z grami i wyrobów tytoniowych,
• placówki pocztowe, gdzie przeważają usługi związana z pocztą,
• placówki o obiektach infrastruktury krytycznej,
• placówki organizowane na potrzeby festynów, jarmarków i innych imprez,
• piekarnie, cukiernie, lodziarnie
• placówki zajmujące się rolniczym handlem detalicznym,
• od 1 czerwca do 30 września – placówki prowadzące handel wyłącznie maszynami rolniczymi, częściami zamiennymi do tych maszyn, materiałami eksploatacyjnymi do maszyn rolniczych, materiałami używanymi w trakcie bieżącej pracy maszyn rolniczych lub narzędziami do wymiany części zamiennych w maszynach rolniczych,
• na terenie rolno-spożywczych rynków hurtowych prowadzonych przez spółki prawa handlowego, których przeważająca działalność polega na wynajmie i zarządzaniu nieruchomościami na użytek handlu hurtowego artykułami rolno-spożywczymi,
• placówki handlowe prowadzone przez podmioty nabywające towary na terenie rolno-spożywczych rynków hurtowych,
• placówki handlowe, w których jest prowadzony wyłącznie skup produktów pochodzenia rolniczego, w szczególności zboża, rzepaku, rzepiku, buraków cukrowych, roślin białkowych, innych upraw polowych, owoców, warzyw, mleka surowego lub runa leśnego.

na podst. al topagrar.pl

fot. envato.elements

Rosyjska inwazja na Ukrainę miała wpływ na mołdawski eksport jabłek. Od początku wojny logistyka do Rosji stała się znacznie trudniejsza, a od sierpnia 2022 roku zostało wprowadzone embargo na mołdawskie owoce, tym samym wycofując je z rosyjskiego rynku. Trzeba zaznaczyć, że wspomniane embargo dotyczy tylko świeżych owoców produkowanych na prawym brzegu Dniestru. Jest to również już trzeci raz od 2006 roku, kiedy to na Mołdawię nałożone zostaje embargo.

W 2021 roku mołdawscy producenci jabłek sprzedali 95% swoich plonów na rynku rosyjskim. Tymczasem jeśli chodzi o dostawy jabłek ze zbiorów 2022 roku – jest to zerowy wolumen. Jak zauważył dyrektor generalny Moldova Fruct, mołdawscy sadownicy musieli szybko znaleźć rozwiązanie dla zaistniałej sytuacji, co faktycznie zrobili. W 2021 roku większość mołdawskich jabłek trafiła do Rosji, a niewielka część do 17 innych krajów. W 2022 roku mołdawscy rolnicy zrealizowali swoją produkcję na 30 rynkach.

WIADOMOŚCI ZE ŚWIATA

100 ton mołdawskich jabłek jedzie do Indii. Szukają alternatyw na rynkach wschodnich

- To świetny postęp. W roku 2020/21 wyeksportowaliśmy większy wolumen niż w ubiegłym roku (260 tys. ton w porównaniu do 190 tys. ton), ale w 2022 roku eksport w styczniu-lipcu był wyższy niż w roku poprzednim. Biorąc pod uwagę, jak trudna była sytuacja geopolityczna od końca lutego, możemy śmiało nazwać to sukcesem – zaznaczył Iurie Fale.

Mniejsze plony i większe dostawy do krajów Unii Europejskiej

W tym roku w Mołdawii, zarówno jak w całej Europie odnotowana została susza i małe opady, które spowodowały spadek zbiorów jabłek w kraju. W 2022 roku zebrano 405 tysięcy ton jabłek, w roku poprzednim Mołdawia zebrała 665 tysięcy ton – spadek 40%. Większość sadów w kraju nie jest nawadniana, więc ich plony w dużej mierze zależą od ilości opadów.

Na dzień 1 grudnia 2022 roku w magazynach przechowywanych było około 100 tysięcy ton jabłek, to o 50 tysięcy ton mniej niż w analogicznym okresie poprzedniego roku.

— Nawet jeśli będziemy musieli szukać nowych rynków zbytu, z pewnością sprzedamy te 100 000 ton — powiedział Iurie Fale.

Według niego w 2022 roku Mołdawia dalej sprzedawała 74% swoich jabłek do krajów Wspólnoty Niepodległych Państw, takich jak Kazachstan, Uzbekistan, Białoruś itd. Jednocześnie mołdawscy eksporterzy jabłek zwiększyli swoje dostawy eksportowe do krajów Unii Europejskiej i Bliskiego Wschodu.

mkh na podstawie Freshplaza

Fot: envato.elements

Choroba stwarza nieraz tak duże zagrożenie, że niesie to za sobą konieczność wybicia całych rodzin, a nawet kilkudziesięciu uli. Zgnilec amerykański jest chorobą bakteryjną, która atakuje przede wszystkim larwy pszczół. Zarażona larwa po kilku dniach umiera i zaczyna się proces gnilny, podczas którego wydzielany jest zapach kleju stolarskiego. Jest to główny objaw, po którym można rozpoznać wystąpienie choroby.

Ratunek dla pszczół – szczepionki na zgnilca amerykańskiego

Jak podaje New York Times, wcześniejsze metody walki z chorobą wiązały się ze spalaniem całych zainfekowanych kolonii lub stosowaniu antybiotyków. Według założeń naukowców owady te nie są w stanie nabyć odporności ze względy na brak przeciwciał.

Sztuczna inteligencja wsparciem pszczelarstwa

Jak się okazuje, amerykańskie ministerstwo rolnictwa zatwierdziło pierwszą szczepionkę wytworzoną dla owadów w USA. Szczepionka ta ma za zadanie przeciwdziałać tej groźnej chorobie. Producentem tego preparatu jest Dalan Animal Health. Firma ta uzyskała warunkową zgodę na stosowanie szczepionki.

Jak wygląda proces szczepienia pszczół?

Proces szczepienia pszczół nie ma nic wspólnego z wprowadzaniem przeciwciał przez strzykawkę. Nieaktywne bakterie Paenibacillus larvae są dostarczane w postaci pożywienia. Szczepionka jest zawarta w mleczku pszczelim, karmie cukrowej podawanej królową. Po spożyciu szczepionka osadza się w ich jajnikach, dając rozwijającym się larwom odporność podczas wykluwania się.

Wprowadzenie szczepionki ma miejsce w krytycznym momencie dla pszczół miodnych, które są niezbędne dla światowego systemu żywnościowego, ale których liczebność spada na całym świecie z powodu zmian klimatu, pestycydów, utraty siedlisk i chorób.

Bernat Patrycja

New York Times/arch.WiOM

Zwycięzca grudniowego etapu konkursu Sad Nowoczesny

FOTO: PWR

Odbierz aż 34% rabatu na zestaw kluczy Granit Black Edition! Jeśli posiadasz już prenumeratę miesięcznika Sad Nowoczesny, wystarczy wypełnić formularz, aby odebrać 34% rabatu na zestaw kluczy Granit Black Edition na www.ZENOX.pl. Co zrobić, gdy prenumeratorem się nie jest? Dowiesz się TUTAJ!

Wstęp na TSW jak co roku jest bezpłatny, wejściówki pobrać można po rejestracji na stronie www.tsw.pl.

Sad Nowoczesny będzie miał równiez swoje stoisko, na którym będzie można zaopatrzyć się w najnowsze Program Ochrony Roślin Sadowniczych 2023

Program Ochrony Roślin Sadowniczych 2023

FOTO: PWR

Jakie są zasady zatwierdzania dostawców?

O miano dostawcy, który będzie brał udział w programie w zakresie organizacji dostaw warzyw, owoców i mleka wydawanego przez Dyrektora OT KOWR, może ubiegać się:

• dostawca lub dystrybutor produktów,
• organizacja występująca w imieniu przynajmniej jednej szkoły podstawowej lub organów odpowiedzialnych za edukację i powołanych specjalnie w tym celu,
• wszelkie inne jednostki publiczne lub prywatne zaangażowane w zapewnianie dostaw produktów i zarządzanie nimi.

Rynek polskiego jabłka

Obecnie rządzący nie mają chyba pomysłu, na to, żeby jakoś uzdrowić, postawić na nogi sadownictwo - Lewica z pomysłem dla polskiego sadownictwa

Podmioty takie są zobowiązane do prowadzenia działalności w zakresie zarówno produkcji, jak i przetwórstwa odpowiednio owoców, warzyw lub mleka i jego przetworów od co najmniej 6 miesięcy. Zasada ta dotyczy podmiotów, niebędących spółdzielniami rolników czy związkami spółdzielni rolników, a także grup producentów rolnych czy ich związków, a także organizacji producentów owoców i warzyw lub zrzeszeń organizacji owoców i warzyw, oraz organizacji producentów mleka lub związków organizacji producentów mleka. Muszą dysponować niezbędnym wyposażeniem, które zapewni prawidłowe przeprowadzenie działań związanych z zakupem, przygotowaniem dostawy i samą dostawą.

Kto nie może ubiegać się o zatwierdzenie?

O zatwierdzenie w „Programie dla szkół” ubiegać nie mogą się podmioty, które powiązane są osobowo i kapitałowo, a także organizacyjnie i gospodarczo z osobami, w stosunku, do których zastosowano środki sankcyjne. Lista osób i podmiotów, wobec których zastosowano środki sankcyjne opublikowana jest na stronie internetowej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji (pod linkiem: https://www.gov.pl/web/mswia/lista-osob-i-podmiotow-objetych-sankcjami).

Co trzeba zrobić, aby uzyskać zatwierdzenie w „Programie dla szkół”?

Aby uzyskać zatwierdzenie w „Programie dla szkół”, podmiot powinien złożyć wniosek o zatwierdzenie dostawcy do udziału w „Programie dla szkół” do właściwego Dyrektora OT KOWR na formularzu dostępnym TUTAJ.

Do czego zobowiązany jest zatwierdzony dostawca?

Zatwierdzony dostawca w programie jest zobowiązany do:

• zawarcia umowy nieodpłatnego dostarczania owoców, warzyw, mleka i przetworów mlecznych do szkoły podstawowej.
• złożenia do właściwego miejscowo Dyrektora OT KOWR kopie umów zawartych ze szkołami podstawowymi w terminie, który określony jest poniżej.
• Kopie umów składane mogą być zarówno w formie papierowej, jak i elektronicznej za pośrednictwem systemu informatycznego.

Dostawca powinien, jak czytamy:

- zapoznać się z warunkami i przepisami, zapewnić prawidłowe wykorzystanie produktów finansowanych w ramach programu, poinformować szkoły podstawowe, z którymi zostały podpisane umowy o nieodpłatnym dostarczaniu owoców i warzyw lub mleka i przetworów mlecznych w ramach „Programu dla szkół”, o możliwości udostępniania dzieciom, uczącym się w systemie zdalnym, produktów odebranych przez ich rodziców/ opiekunów prawnych, udostępniania dzieciom, uczęszczającym do klas VI - VIII szkół podstawowych oraz ogólnokształcących szkół muzycznych I stopnia, klas III-V ogólnokształcących szkół baletowych oraz oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych, o których mowa w §14 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MRiRW, w związku z wprowadzeniem szczególnych rozwiązań związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19. Sposób poinformowania leży po stronie dostawcy, dokonywać zmian w umowie, o której mowa w pkt 20 ppkt 1 w zakresie niezależnych od stron zmian polegających na zmniejszeniu lub zwiększeniu liczby dzieci uczestniczących w programie (w przypadku rezygnacji lub przystąpienia dzieci do programu w trakcie trwania danego semestru roku szkolnego) w formie pisemnej (kopie zmian do umów mogą być składane w formie papierowej lub elektronicznej).

Na stronie KOWR prowadzony jest wykaz dostawców zatwierdzonych, biorących udział w „Programie dla szkół” www.programdlaszkol.org

Więcej szczegółowych informacji, oraz wykaz wszystkich niezbędnych dokumentów i formularzy, znajduję się TUTAJ

Bernat Patrycja

Źródło: gov.pl
Fot. envato.elements

Problemy z zagospodarowaniem - wysoka podaż, malejący rynek zbytu

Niestety od momentu wprowadzenia embarga, wciąż przybywa w Polsce sadów jabłoniowych. Jeżeli warunki pogodowe wiosną nie redukują plonowania (tak jak miało to miejsce w sezonach 2017 i 2019), mamy do czynienia z wysokimi lub bardzo wysokimi plonami. Przy zmniejszającym się zapotrzebowaniu wynikającym ze spadku spożycia w kraju i wobec utraty rynku rosyjskiego (czy ogólnie ujmując – wschodniego), gdzie nawet w pierwszych latach obowiązującego embarga wysyłaliśmy po 400–500 tys. ton jabłek, rysuje się problem z zagospodarowaniem tych owoców po opłacalnych cenach. Dlatego właśnie odmiany, które jeszcze nie tak dawno z powodzeniem eksportowaliśmy w dużych ilościach na rynek rosyjski, aktualnie można nazwać czerwonym standardem o najniższych cenach. Dotyczy to niestety szeregu odmian:

• Szampiona,
• Ligola,
• całej grupy Jonagolda wraz z Red Jonaprincem (niestety, gdyż uważam, że mógłby i powinien to być polski hit eksportowy),
• Idareda (którego można sprzedać w świecie, ale nigdy nie są to wysokie ceny)
• czy Glostera (dla którego wydaje się, że nie ma już miejsca na rynku owoców deserowych).

Znacznie mniejszym zainteresowaniem cieszą się ciemnoczerwone sporty Gali, jak Gala Schniga SchnicoRed

FOTO: M. Grzęda

Czego oczekuje i jak płaci rynek?

Obecnie na rynku poszukiwane są odmiany o zasięgu globalnym, a więc znane na całym świecie – Gala, Golden Delicious czy Red Delicious. W grudniu najwyższe stawki oferowano za paskowane sporty Gali, jak Alpigala®, Brookfield®, Schniga® czy Schniga® SchniCo.

Owoce te w najwyższej klasie jakościowej były i będą poszukiwane. Najczęściej dotyczy to eksportu na dalekie rynki – typu Indie. Za owoce +70 mm można było otrzymać 1,8–2,0 zł/kg. Co ciekawe, znacznie wzrosły ceny za drobniejsze sorty – owoce +60, a nawet +55 mm można było spieniężyć po 1,3–1,4 zł/kg, czyli lepiej niż w przypadku owoców największych sortów w okresie okołozbiorczym. Takie jabłka muszą być nie tylko bardzo dobrze wybarwione, ale również jędrne – najlepiej nie mniej niż 7 kG przy załadunku kontenerów transportowych. Wyższe ceny odzwierciedlają trudność w pozyskaniu jabłek najwyższej jakości – tylko owoce wyprodukowane z zachowaniem wszelkich najlepszych standardów dopłyną do Indii bez strat, który to transport niekiedy trwa nawet 8 tygodni, i gdzie już na miejscu (a zatem przy wysokiej temperaturze panującej na zewnątrz) handel najczęściej odbywa się na straganach. Cóż więc z tego, że produkcja Gali szybko wzrasta, jeśli jakość owoców nie spełnia wymagań eksporterów.

Znacznie niżej ceniono jabłka odmian Golden Delicious oraz Red Delicious, bo na około 1,1–1,2 zł/kg, maksymalnie do 1,4 zł/kg owoców najwyższej jakości.

Czy odzyskamy rynek Egiptu?

Ogromne straty finansowe dla polskich eksporterów jabłek - Mirosław Maliszewski o rynku Egiptu

Golden był mniej poszukiwany od Gali, eksportowano go m.in. do Węgier. Wynika to z dramatycznej suszy, jaka nawiedziła ten kraj i która spowodowała spadek plonowania rok do roku o ponad 30%. Niestety, zarówno wobec Goldena jak i Red Deliciousa popyt nie był najwyższy, a problem ten dodatkowo pogłębia trudna sytuacja w handlu z Egiptem. Ponadto nadal obowiązuje, a właściwie zostało przedłużone białoruskie embargo na polskie owoce. Przypomnijmy, że w pierwszych latach embarga rosyjskiego, Białoruś importowała z Polski nawet 400 tys. ton jabłek. Sytuacja stała się jeszcze bardziej poważna wiosną 2021 r., kiedy eksport do tego kraju wyniósł niewiele ponad 120 tys. ton jabłek, a w sezonie 2021–2022 – już tylko 63 tys. ton. Przy problematycznym handlu z Egiptem okazuje się, że nowe rynki zbytu znaczą zbyt mało, co uniemożliwia wzrost cen za jabłka, gdyż zapasy są upłynniane zbyt wolno.

Spada też zainteresowanie odmianą Szampion, której znaczny wolumen był niegdyś eksportowany na Wschód

FOTO: M. Grzęda

Standardowe odmiany sprzedawane na rynku krajowym, głównie poprzez sieci handlowe, skupowane były po od około 0,8–0,9 zł/kg do 1 zł/kg owoców wysokiej jakości, co niestety nie mogło pokryć znacznie wyższych niż jeszcze 2–3 lata temu kosztów produkcji. Standardowo najniższe ceny dotyczyły owoców odmian Idared i Gloster.

Polskie jabłka wysyłane są również m.in. do Rumunii czy Kazachstanu. Mimo, że są one dosyć istotnymi rynkami zbytu, to jednak ceny uzyskiwane tam za owoce są niskie, gdyż te kraje oczekują owoców w klasie ekonomicznej.

Pewnym jest, że w chłodniach znajduje się mniej jabłek wysokiej jakości niż w latach ubiegłych. Jednak brak wzrostu popytu na rynkach eksportowych, spadające spożycie jabłek w kraju, wysoka inflacja nie wskazują na możliwość istotnego zwiększenia sprzedaży jabłek w obecnym sezonie. Wysyłamy coraz więcej jabłek do Indii, Wietnamu czy Jordanii, jednak nie są to ilości rzędu kilkudziesięciu tysięcy ton rocznie albo chociaż kilkunastu tysięcy ton miesięcznie, rozpatrując osobno każdy ze wspomnianych krajów. Na pewno w obecnym sezonie można przewidywać dobry wynik eksportowy jabłek do Węgier. Wynika on jednak bardziej z załamania produkcji w tym kraju ze względu na wyjątkowo trudne warunki atmosferyczne, niż ze zwiększonego popytu na polskie jabłka. 

Marek Grzęda

AgroFresh Polska

W 2022 roku ceny truskawek o 45% wyższe

Sezon 2022 charakteryzował się również wyższymi cenami na truskawki. Biorąc pod uwagę braki w ilości świeżych owoców, cena poszybowała w górę. Taras Bashatannik zaznacza, że cena była średnio wyższa od 40 do nawet 45%.

— Generalnie sezon dla producentów tych owoców, prowadzących gospodarkę na terytorium kontrolowanym przez Ukrainę, nie był zły. Problemy był z tymi, którzy pracowali „z drugiej strony". Rozmawiałem z kolegami, którzy mają plantacje w okupowanych regionach. Zbierali je i sprzedawali. Był w drodze na Krym, być może dalej. Sprzedawali „za grosze” - 20 hrywien za kilogram truskawek. Jest to poniżej lub mniej więcej na poziomie kosztów. Na całej Ukrainie średnia cena truskawek ogrodowych w tym roku wyniosła 50 hrywien za kilogram — mówi Taras Bashtannik.

Rynek importowanych mrożonych owoców

Maliny i truskawki mrożone. Jak kształtuję się import tych owoców w 2022 roku?

Zwrócił również uwagę na fakt, że podaż truskawek świeżych była niższa niż zwykle.

— Podaż na rynku świeżych owoców była mniejsza, ponieważ znowu nie było produktów z Południa. Ale popyt był mniejszy. Wielu odeszło. Ponadto siła nabywcza znacznie spadła. Ale było wystarczająco dużo towaru, aby zaspokoić potrzeby świeżego rynku — mówi prezes UPOA.

Jakie przewidywania na kolejny rok?

Jak zaznacza Taras, ceny truskawek w przyszłym roku dalej będą dość wysokie. Wynosić zapewne będą mniej więcej tyle, co w tym sezonie. Maliny powinny cechować się taką samą ceną, może nieco niższą. Prawdopodobnie cena warzyw spadnie.

— I jestem pewien, że w przyszłym roku połowa Ukrainy zostanie obsadzona marchewką i cebulą. W końcu to właśnie te warzywa pobiły własne rekordy cenowe w 2022 roku – mówi Taras Bashtannik.

Bernat Patrycja

fot. envato.elements

W Europie Polska jest największym producentem jabłek i jednym z większych na świecie. Raporty GUS, wskazują, że w sezonie 2021/2022 polscy sadownicy wyprodukowali 4,3 miliony ton owoców. Na sezon 2022/2023 prognozy mówią o wartości 4,8 miliona ton. Widać zatem rosnący trend w produkcji jabłek, niestety spada ilość dostępnych rynków zbytu.

- Embargo na eksport naszych owoców na rynki wschodnie jest niewątpliwie jedną z podstawowych przyczyn pogorszenia się możliwości sprzedaży owoców przez sadowników, ale nie jedyną. Główną przyczyną jest brak otwartości i innowacyjnego działania przez ten sektor rolnictwa - czytamy w interpelacji.

Jak zaznacza Piotr Uruski w swoim piśmie - Duża część nasadzeń w polskich sadach to odmiany, które cieszyły się powodzeniem na rynkach wschodnich. Całkowita wymiana tychże nasadzeń jest często niemożliwa, a sam proces trwa kilka lat. Sytuacja ekonomiczna polskich sadowników jest bardzo ciężka. Niskie ceny na rynkach hurtowych, zaniżanie cen przez duże sieci handlowe i zmuszanie do dostaw owoców poniżej kosztów ich produkcji to sytuacje nagminne. W obecnym roku do tych ww. problemów dołożyły się także następujące czynniki: wysokie koszty pracowników oraz ich ogólny brak na rynku pracy, kilkukrotny wzrost cen nawozów oraz środków ochrony roślin. Sprawia to, że koszt wyprodukowania jednego kilograma owoców stale rośnie. Ciągle drożejąca energia przy cenach jabłek utrzymujących się od wielu lat na mniej więcej tym samym poziomie skutkuje tym, że w obecnych warunkach uzyskanie dochodu netto staje się coraz bardziej trudne.

Czy pieniądze wrócą do sadowników?

Najpierw Kowalczyk teraz Ziobro, co dalej z Kampol-Fruit?

Jak kształtuję się obecny profil produkcyjny polskiego jabłka? Na którym sadownik zarabia najwięcej?

Na chwilę obecną produkcja jabłek dzieli się na jabłka przemysłowe, które zajmują około 60-70% oraz jabłka deserowe stanowiące 35% produkcji. Jeżeli chodzi o jabłko przemysłowe, każdego sezonu zostaje zagospodarowana cała jego ilość. Jednak głównym źródłem dochodu są jabłka deserowe, które pochłaniają ogromne koszty związane z produkcją towaru jak najwyższej jakości i takiego, który spełniałby rygorystyczne normy unijne.

Brak stabilności cen za surowiec

- Rynkami i handlem żądzą prawa ekonomii. Nie można oczekiwać, że sieci handlowe zaczną płacić producentom wyższe ceny za ich surowiec, nie podwyższając przy tym ceny owoców na półkach, by zachować stały poziom popytu. Uważają, że rozwiązania tego problemu należy upatrywać w nieco innym miejscu. Ich największym problemem jest brak stabilności cen za surowiec. Dzieje się tak dlatego, że rynkiem przetwórczym rządzi kapitał zewnętrzny. Według nich to obce firmy dyktują nam - Polakom, ile surowca i w jakiej cenie od nas kupią. Jest to precedens w skali Europy. Dla porównania, rynki wewnętrzne w Niemczech lub Francji są niezwykle hermetyczne i bronione. Polscy producenci nie mają możliwości, by swobodnie handlować na szeroką skalę w tamtych miejscach – czytamy dalej w interpelacji.

Oddajemy to, co mamy najlepsze, a sprowadzamy odpad z innych części Europy

Jabłka o najwyższej jakości, wyprodukowane w Polsce są obecnie eksportowane poprzez zagraniczne grupy. Do Polski natomiast za pośrednictwem tych samych grup, sprowadzane są jabłka, których jakość jest wątpliwa. Oddajemy to, co mamy najlepsze, a sprowadzamy odpad z innych części Europy. Odpad ten jest najczęściej dostępny na sklepowych półkach. Rozwiązaniem problemu niewątpliwie jest tworzenie nowych, wewnętrznych i stabilnych rynków zbytu dla polskich owoców.

- Jabłko deserowe kat. I w ekstrasorcie łatwo jest sprzedać, natomiast jabłka kat. II zostają zmarnowane. Sadownicy ponoszą koszty produkcji oraz przechowywania, by finalnie prawie 60% tych jabłek oddać za bezcen jako jabłko przemysłowe – zaznacza Piotr Uruski.

Sadownicy pozyskali informację o powstawaniu innowacyjnych automatach służących do produkcji soku z jabłek – vendingowe, które z dużym prawdopodobieństwem odmienią sytuację polskich sadowników.

Automaty te to kierunek, który został stworzony, aby propagować zdrowe odżywianie, oraz przede wszystkim wykorzystać zmarnowany sort owoców.

W interpelacji Piotr Uruski przedstawił również szczegóły zakładanego projektu, z którym zapoznać się można TUTAJ.

Swoje pismo zakończył pytaniem: Czy istnieje możliwość stworzenia programów wspierających finansowo to przedsięwzięcie?

Na to pytanie odpowiedział Janusz Kowalski w odpowiedzi na pismo w dniu 29 grudnia 2022 roku.

- Bazując na przesłanym opisie planowanego przedsięwzięcia, można uznać, iż w dużej mierze opiera się ono na inwestycji w środki trwałe (automaty) oraz w organizację procesu (od dostawcy jabłek, poprzez ich dystrybuowanie do automatów po zapewnienie technicznej funkcjonalności poszczególnych automatów, jak i zapewnienie dostępu do poszczególnych lokalizacji (np. szkół). W przesłanej informacji brak jest jednak wskazania, jaki podmiot (publiczny czy prywatny) miałby być stroną dostarczającą automaty i zobowiązaną do zapewnienia obsługi zaplecza logistycznego, jak i prawno-operacyjnego – czytamy w odpowiedzi.

Jak zostało zaznaczone w odpowiedzi, przedsięwzięcie nie ma znamion stricte o charakterze badawczo-rozwojowy, ale może charakteryzować się wdrożeniem innowacji procesowej czy marketingowej. Z tego tez powodu jak napisano, trudno jest wskazać możliwe sposoby finansowania.

- Biorąc pod uwagę powyższe, jako potencjalne źródła finansowania przedsięwzięcia należy wskazać fundusze planowane do uruchomienia od 2023 r. w ramach Polityki Spójności – w szczególności będą to PARP oraz NCBR – czytamy.

Więcej na ten temat, wyszczególnione w oficjalnym piśmie TUTAJ.

- Z tego też powodu realizacja wskazanego przedsięwzięcia w ramach ww. interwencji byłaby potencjalnie możliwa jako indywidualny projekt o skali raczej lokalnej. Z wyrazami szacunku z up. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi Janusz Kowalski Sekretarz Stanu.

Bernat Patrycja

źródło: sejm.gov

Fot: Piotr Uruski Facebook

Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, przekazał ustalenia, które dotyczyły doraźnej kontroli w zakresie jakości handlowej jabłek, sprzedawanych w marketach na promocjach, czy w skrzyniopaletach.

Kontrole te miały miejsce w dniach od 16 listopada 2022 do 15 grudnia 2022 roku, w 12 placówkach, które prowadzą sprzedaż detaliczną na terenie całego kraju.

Niezgodności w dwóch partiach pochodzących z Polski

Zanim przystąpiono do kontroli, Wojewódzki Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych prowadził analizę materiałów reklamowych z uwzględnieniem gazetek promocyjnych, treści zamieszczanych na stronach internetowych. W momencie pojawienia się informacji o promocji przystępowano do kontroli.

Kontroli poddano łącznie aż 81 partii jabłek o masie 3 881,7 kilograma, w tym trzy z partii pochodziły z krajów należących do Unii Europejskiej z Włoch i z Grecji o łącznej masie 56,4 kilograma.

Niezgodności wykryto w dwóch partiach pochodzących z Polski o masie 40 kilogramów w 1 sklepie detalicznym i dotyczyły one nieprawidłowego oznakowania.

Plan Strategiczny WPR

Jakie formy interwencji, obowiązki i kary przewidziane są dla grup producenckich?

Inspektorzy WIJHARS w trakcie kontroli spotkali się z prezentowaniem jabłek w skrzyniopaletach, te jednak posiadały prawidłowe oznakowania, a ich jakość była zgodna z podawaną klasą. Nie doszło w tym przypadku do mieszania różnej jakości jabłek i różnych odmian w skrzyniopaletach.

Opracowanie na podstawie polskiesadownictwo.pl

Zwiększona ilość eksportu, dzięki budowaniu świadomości marki

Demir Fresh Fruits zajmuję się eksportem własnej marki jabłek o nazwie DeBa.

— Budowanie naszej marki było dla nas kluczowe. Aby upewnić się, że indyjscy importerzy wiedzieli jak najwięcej o marce DeBa, uczestniczyliśmy w każdym Asia Fruit Logistica, z wyjątkiem ostatnich dwóch lat z powodu Covid-19. Inwestujemy zarówno w marketing, jak i reklamę. Ale oczywiście samo to nie wystarczy, jeśli Twoja jakość nie wspiera Twojego przekazu i marki. Na szczęście mamy najlepszą jakość w Turcji, dlatego nasza marka DeBa staje się coraz bardziej popularna z roku na rok i zwiększamy wielkość eksportu o co najmniej dwa do trzech razy — podkreśla Alpera.

Konkurencja ze strony Polski i innych krajów europejskich

Jeżeli mowa o konkurencji, w tej kwestii Polska ma wiele do zaoferowania, szczególnie pod względem ilości towaru.

— W tym roku Polska ma ogromną produkcję. Inne kraje europejskie dążą do jak najszybszego wyczerpania zapasów, aby nie stawić czoła absurdalnym cenom energii w 2023 r. Iran ma niższą produkcję w tym roku i wkrótce ich zapasy się skończą. Spodziewam się ogromnego popytu na tureckie jabłka w marcu, kwietniu i maju — dodaje Kerima.

ODMIANY KLUBOWE

Odmiana Jazz - dwukolorowe jabłko zdobywa rynek. Mocna inwestycja w reklamę

Jakość ważniejsza od ceny

Sezon jeszcze się nie kończy i turecki eksporter zdaje sobie sprawę z ilości rzeczy, które trzeba jeszcze zrobić.

— Spodziewam się ogromnego popytu do końca sezonu, ale jakość będzie znacznie ważniejsza niż cena. Zawsze podkreślam indyjskim importerom, aby nie ryzykowali złej jakości, wybierając niższe ceny od niedoświadczonego tureckiego dostawcy. Niewiele tureckich firm zna zasady i standardy rynku indyjskiego, dlatego indyjscy importerzy powinni trzymać się czterech lub pięciu dużych firm, które mają duże doświadczenie na rynku indyjskim.

Bernat Patrycja

Źródło: Freshplaza

WIADOMOŚCI ZE ŚWIATA

100 ton mołdawskich jabłek jedzie do Indii. Szukają alternatyw na rynkach wschodnich

Mozliwość eksportu na rynek Unii Europejskiej

Dokument ten przewiduje również międzynarodowe uznanie jednostek certyfikujących w Republice Mołdawii. Dzięki czemu lokalni producenci będą mieli możliwość eksportowania swoich produktów do krajów Unii Europejskiej, omijając etap akredytowania w kraju. Dodatkowo pozwoli to uzyskać dostęp do dopłat, z których do tej pory mieli możliwość korzystać jedynie producenci, którzy przedkładali dokumenty władzom krajowym.

W projekcie znajdują się również zasady, które obowiązują w produkcji ekologicznej. Tym samym stosowanie w rolnictwie ekologicznym organizmów modyfikowanych genetycznie GMO, nawozów czy innych zabronionych substancji.

Produkty oznakowane jako ekologiczne, mają zawierać przynajmniej 95% składników pochodzenia biologicznego. W celu uzyskania takiego towaru producenci rolni wykorzystać mogą wyłącznie nasiona pozyskiwane metodami ekologicznymi.

Czytaj także: Pierwsze partie mołdawskich jabłek, trafią na rynek egipski

Dodatkowo ustawa to nadaje system nadzoru, który określa kompetencję właściwych organów. Aby zapewnić prawidłową i ściślejszą ochronę oraz kontrolę, w procesie certyfikacji ma brać udział Krajowa Agencja ds. bezpieczeństwa Żywności.

W Republice Mołdawii na ten moment działa 150 firm, które specjalizują się w uprawie ekologicznej.

Bernat Patrycja

Źródło: East-Fruit.

Fot: envato.elements

W tej sprawie Wicepremier Kowalczyk złożył zawiadomienie do prokuratury, o czym poinformował w mediach społecznościowych 21.12.2022 roku, gdzie powiadomił o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez spółkę Kampol-Fruit.

Prokurator Generalny Zbigniew Ziobro reaguje i obejmuję nadzorem postępowanie restrukturyzacyjne

Jak czytamy na oficjalnej stronie Janusza Kowalskiego na jego wniosek, Prokurator Generalny Zbigniew Ziobro w ramach posiadanych przez niego uprawnień objął nadzorem doradcę restrukturyzacyjnego, który zajmuje się prowadzeniem postępowania firmy Kampol-Fruit.

Spółka jest winna dostawcom owoców około 74 miliony złotych. Dzięki nadzorowi cały proces a być przejrzysty i przede wszystkim legalny.

Czy odzyskają należne im pieniądze?

Kowalczyk odnosi się do sprawy Kampol-Fruit. Sprawa trafiła do prokuratury

Do tej pory, nie otrzymaliśmy wiadomości zwrotnej od spółki Kampol-fruit z prośbą o wystosowanie swojego stanowiska w tej sprawie. 

Bernat Patrycja

fot. Wiceminister Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Solidarna Polska Janusz Kowalski Facebook

— Skończyliśmy zbierać wszystkie jabłka, ale niestety zbiory nie były udane dla wszystkich. Nie było wystarczającej liczby pracowników, więc proces był bardzo powolny. Większość naszych producentów zdołała zakończyć zbiory na czas, ale być może zauważyliście, że jabłka na drzewach były w połowie listopada, kiedy temperatura spadła poniżej zera. Oznacza to, że nie wszyscy producenci byli w stanie zebrać wszystkiego na czas — powiedział Krawczyk.

Puszka Pandory otwarta?

Mirosław Maliszewski, Prezes Związku Sadowników RP o mijającym roku polskiego sadownictwa

Sprzedaż jabłek Gala Royal była bardzo duża, przez co miało to przełożenie na ceny tej odmiany.

— Od samego początku sezonu otrzymaliśmy sporo zamówień, szczególnie na buszele 18-kilogramowe. Większość naszych klientów zgadza się, że jakość Gala Royal w tym roku jest bardzo dobra i mogą zamówić więcej jabłek z Polski. Jest to najpopularniejsza odmiana, którą kupujący wybierają na dostawy. Ponieważ istniał duży popyt na tę odmianę, cena za nią wzrosła. Sprzedaliśmy wiele gal, ale nadal mamy duże ilości zamknięte w komorach, aby zabezpieczyć zamówienia do końca sezonu — tłumaczy Jakub Krawczyk.

Czy polskie jabłko ma szanse na rynku południowoamerykańskim?

Jak mówi Krawczyk, polskie jabłko ma duże szanse na rynku południowoamerykańskim. Kilku klientów z takich krajów jak Kolumbia i Panama zdecydowali się spróbować naszego produktu i kupować je systematycznie co tydzień. Są to wciąż stosunkowo nowe rynki dla firmy Appolonia, ale w tym regionach jest bardzo duży potencjał.

— Gdy tylko będziemy mieli więcej klientów w Ameryce Południowej, więcej producentów otrzyma niezbędne certyfikaty, co oznacza, że w przyszłości łatwiej będzie im tam sprzedawać. Jest to dla nas duże zaskoczenie, ponieważ, szczerze mówiąc, nie realizowaliśmy wcześniej dużych dostaw w tym regionie. Cieszymy się również, że ponownie rozpoczęliśmy dostawy do klientów w Wietnamie, ponieważ polskie jabłka są tam dobrze znane, a nasze cechy odpowiadają ich potrzebom – wyjaśnia Jakub Krawczyk.

opr. Bernat Patrycja

Źródło: EastFruit

Fot: Appolonia Facebook

Większe znaczenie sektora przetwórczego?

W poprzednim 2022 roku mieliśmy do czynienia ze znacznie mniejszymi możliwościami eksportowymi polskich jabłek. Dodatkowo odczuliśmy wzrost kosztów produkcji tych owoców, a wskutek kosztów ponoszonych w przechowalnictwie, na znaczeniu zyskało przetwórstwo. Według danych GUS produkcja soku jabłkowego w okresie od września 2022 do listopada 2022, czyli w czasie, gdzie wytwarza się praktycznie połowę rocznej produkcji soków, wzrosła o blisko 18%.

Co z eksportem polskich jabłek w roku 2023?

Sezon 2022/2023 to również pogorszenie się możliwości sprzedażowych/eksportowych polskich jabłek do Europy Wschodniej. Dodatkowo nie ma najlepszych perspektyw na trafienie na rynki pozaeuropejskie.

Jak podaje USDA, eksport do Egiptu ma odnotować spadek o około 28% w relacji rok do roku, w tym w samej Polsce w pierwszych miesiącach bieżącego sezonu, w miesiącach wrzesień-październik, eksport jabłek w tym kierunku obniżył się o 26%.

Na jakie rynki trafią polskie jabłka?

Wietnam, Bangladesz, Malezja i Indie – to nowe rynki zbytu na polskie jabłka?

Zwiększona produkcja soków ma przełożyć się na wzrost sprzedaży za granicę. Głównym czynnikiem wspierającym polski koncentrat soku jabłkowego jest spadek aktywności na rynku Chińskim. Według danych USDA w pierwszych miesiącach sezonu 2022/2023 spadek dostaw chińskiego soku na rynek amerykański, wynosi około 40% w relacji rok do roku.

Wzrost cen jabłek deserowych?

Jak podaje Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi przeciętna cena skupu jabłek deserowych w trzech pierwszych tygodniach grudnia 2022 była wyższa o 36%, porównując do roku 2021. W przetwórstwie natomiast ceny odnotowały spadek. W tym sezonie do czynienia będziemy mieć również z mniejszymi zapasami jabłek w kolejnych miesiącach 2023 roku. Między innymi przez wspomniane wcześniej wysokie koszty przechowywania. Bardzo możliwe jest, iż będzie to miało wpływ na wzrost ceny jabłek.

Bernat Patrycja

Źróło: AgroNawigator

Fot: envato.elements

Co miały na celu prowadzone kontrole?

Ponad 200 kontroli przeprowadzonych przez PIORiN na plantacjach winorośli

Plantatorzy winorośli, którzy wpisani są do ewidencji winnic prowadzonej przez Dyrektora Generalnego KOWR, powinni złożyć deklarację dotyczącą zbiorów winogron w roku 2022.

Formularz do deklaracji znajduję się TUTAJ.

Z kolei producenci wina, którzy zgłosili zamiar produkcji wina na rok winiarski 2022/2023, złożyć muszą deklarację o produkcji wina w danym roku winiarskim.

Formularz do deklaracji znajduje się TUTAJ.

Gdzie można składać formularze?

• Formularze składać można osobiście w kancelarii Centrali KOWR.
• W postaci dokumentu elektronicznego – ePUAP.
• Wysyłka drogą pocztową na adres: Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, ul. Karolkowa 30, 02-207 Warszawa.

na pods. KOWR

fot. envato.elements

Nowe rynki zbytu - pomoc dla producentów

Unijny komisarz ds. rolnictwa Janusz Wojciechowski podkreślił ważność promowania europejskich produktów rolno-spożywczych i ich jakości na całym świecie.

- Nasza polityka promocyjna pomaga producentom znaleźć nowe rynki i szerzyć renomę ich produktów – powiedział Janusz Wojciechowski.

Nowa polityka promocyjna ma na celu otwarcie nowych rynków dla sektora rolno-spożywczego, który boryka się z rosnącymi kosztami produkcji, a także promowanie produktów, które są zgodne z unijną strategią „Od pola do stołu” na lata 2019-2024 i jej celami w zakresie zrównoważonego rozwoju, dobrostanu zwierząt oraz promocji świeżych owoców i warzyw, oraz zdrowej, zrównoważonej diety.

W 2023 roku dotacje na kampanie promocyjne będą mniej więcej równo podzielone:

• 83,3 mln euro i 83,1 mln euro odpowiednio na promocję produktów na wewnętrznym rynku UE i zewnętrznym rynku.

Przy tym Komisja Europejska chce szczególnie uwzględnić w działaniach promocyjnych kraje i regiony o silnym potencjale wzrostu takie jak: Chiny, Japonia, Korea Południowa, Singapur, Ameryka Północna, Nowa Zelandia i Australia. Komisja Europejska także zwraca uwagę na Wielką Brytanię, która jest głównym rynkiem eksportowym produktów rolno-spożywczych UE i stanowi 25% unijnego eksportu.

Puszka Pandory otwarta?

Mirosław Maliszewski, Prezes Związku Sadowników RP o mijającym roku polskiego sadownictwa

Kampanie promocyjne będą również wyróżniać etykiety UE – etykiety ekologiczne, kraj pochodzenia. Unijny prawodawca Salvatore De Meo, sprawozdawca nadchodzącej reformy polityki promocyjnej i członek Komisji Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich Parlamentu Europejskiego, zauważył, że budżet polityki promocyjnej spadł z 191,6 mln euro w 2019 roku do 185,9 mln euro w latach 2022-2023 i wezwał do oceny oraz zatwierdzenia projektów na podstawie ich wartości merytorycznej bez dyskryminacji jakichkolwiek produktów.

Zaproszenie do składania wniosków w sprawie finansowania na 2023 rok będzie ogłoszone przez KE 19 stycznia 2023 roku.

mkh na podst. European Commission, EuroActive

fot. envato.elements

Tego wszystkiego serdecznie Wam życzy 

Redakcja magazynu Sad Nowoczesny oraz portalu sadnowoczesny.pl

Nowy rok 2023 życzenia

FOTO: Sad

Zbliżają się Święta Bożego Narodzenia. To czas nie tylko zadumy, ale i nadziei na lepsze jutro.

W imieniu całej redakcji "Sadu Nowoczesnego" pragnę życzyć Państwu jak najwięcej radości i optymizmu przy wigilijnym stole. Choć na chwilę odsuńmy na bok tematy trudne, nurtujące nas przecież na co dzień, wyczerpujące siły przez większą część roku, niejednokrotnie odbierające energię i zapał do pracy.

Na te kilka chwil zapomnijmy o obowiązkach! Nic się przecież nie stanie, jeśli ten krótki czas w pełni poświęcimy rodzinie. Wykorzystajmy go na budowanie więzi z najbliższymi, bo pieniądze raz są, raz ich nie ma, ale najbliższych nikt nam nigdy nie zastąpi, a straconego czasu nikt już nie zwróci!

W nowym 2023 roku życzę Wam i Waszym Bliskim spełnienia wszelkich marzeń i nadziei, sfinalizowania planów osobistych i zawodowych! Oby ten nadchodzący Nowy Rok wreszcie był dla nas bardziej łaskawy, oby przyniósł więcej pogody ducha, tchnął w nas powody do radości i optymizmu!

Redaktor naczelny Henryk Czerwiński

Tego wszystkiego serdecznie Wam życzy 

Redakcja magazynu Sad Nowoczesny oraz portalu sadnowoczesny.pl

SAD GRAFIKA

FOTO: SAD GRAFIKA

Planowane wejście na rynek europejski

— Nasza firma eksportuje jabłka głównie do Indii oraz Dubaju. Obecnie nie prowadzimy eksportu ani do Europy, ani do Stanów Zjednoczonych, ale chcielibyśmy wejść również na te rynki. W tym sezonie zbiory były bardzo dobre. Doświadczyliśmy niskich temperatur, co wpłynęło pozytywnie na wybarwienie i jakość jabłek na najwyższym poziomie. To również sezon, który odznacza się plonem na bardzo dobrym poziomie, przez co spodziewamy się podwoić eksport jabłek w porównaniu do poprzedniego sezonu — mówi Atiye.

Indie w tym sezonie również mogą mówić o dobrym wolumenie jabłek, przez co eksport owoców z Turcji znacznie się opóźnił, bo aż o cały miesiąc.

Czytaj także: 100 ton mołdawskich jabłek jedzie do Indii. Szukają alternatyw na rynkach wschodnich

— Zbiory rozpoczęły się we wrześniu, a eksport rozpoczęliśmy w październiku. Spodziewamy się, że nasz sezon zakończy się w okolicach połowy czerwca. Jednak w Indiach były ogromne lokalne zbiory jabłek. Zwykle zaczęlibyśmy wysyłać owoce do Indii wraz z początkiem listopada, ale w tym roku eksport rozpoczęliśmy zaledwie dwa tygodnie temu. Oznacza to, że w nadchodzących tygodniach popyt i dostawy wzrosną. Popyt jest dla nas naprawdę dobry i nie spodziewamy się żadnych problemów ze sprzedażą wszystkich naszych jabłek — mówi Arhanli.

Czy rok 2023 będzie równie łaskawy dla tureckich jabłek?

Pogoda w czasie tegorocznych zbiorów była zdecydowanie sprzymierzeńcem. W roku 2023 może być jednak inaczej.

— Następny sezon może być nieco niepokojący. Jak wspomniano wcześniej jabłka potrzebują zimnej pogody, aby odznaczały się świetną jakością. Jak do tej pogoda to temperatury na plusie oraz brak opadów śniegu. Mamy jednak nadzieję, że pogoda pomoże nam w nadchodzących miesiącach, aby zapewnić, że nasze zbiory w przyszłym sezonie będą miały równie wysoką jakość, jaką mamy w tym roku — podsumowuje Arhanli.

Patrycja Bernat

Źródło: Freshplaza
Fot: Envato.elements

Białoruś przedłużyła embargo żywnościowe na towary z krajów zachodnich o kolejne sześć miesięcy – Belta

- Rozporządzenie Rady Ministrów (…) reguluje wprowadzenie sprzedaży na szeroką listę towarów wytwarzanych w krajach wdrażających politykę dyskryminacyjną i wykonujących nieprzyjazne działania wobec Białorusi – pisze białoruska informacyjna agencja Belta.

Puszka Pandory otwarta?

Mirosław Maliszewski, Prezes Związku Sadowników RP o mijającym roku polskiego sadownictwa

Zakaz importu dotyczy niektórych towarów z krajów Unii Europejskiej, Stanów Zjednoczonych Ameryki, Kanady, Norwegii, Albanii, Islandii, Macedonii Północnej, Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, Czarnogóry i Szwajcarii.

Trzeba zaznaczyć, że embargo było już wcześniej przedłużane. Po raz ostatni zakładano, że zakaz będzie obowiązywał do końca bieżącego roku. Teraz został przedłużony o kolejne sześć miesięcy.

Produkty objęte zakazem

W nowej rezolucji doprecyzowano białoruskie kontr sankcje, według której zabronione są dostawy warzyw takich jak: ziemniaki, cebula, kapusta, marchew i buraki, a także orzechów oraz jabłek.

Początkowo na liście „zakazanych” produktów było zamieszczone 18 rodzajów towarów, w tym mięso (wołowina, wieprzowina), mleko, przetwory mleczne (wyjątkiem jest specjalistyczne mleko bez laktozy), tłuszcze zwierzęce, owoce, orzechy, warzywa, wędliny, wyroby cukiernicze.

mkh
fot. envato.elements

Nagrodę ostatniego – grudniowego – etapu konkursu sponsoruje firma Calfert. W tym miesiącu do wygrania jest voucher o wartości 1000 zł do wymiany na dwa nowe, wysokiej jakości produkty:

• nawóz mineralny z wapniem i magnezem NEUTRASOL (o poj. 20 l),
• nawóz mineralno-organiczny z azotem i potasem ASKAN (o poj. 20 l).

Nagroda Sad grudzień

FOTO: sad

Co trzeba zrobić, aby stać się właścicielem opryskiwacza Wulkan Max Flow od firmy Bury Maszyny Rolnicze?

Aby wziąć udział w konkursie, należy zrobić sobie zdjęcie z miesięcznikiem "Sad Nowoczesny", opublikować je na stronie konkursu: www.50lat.sadnowoczesny.pl i napisać nam, dlaczego warto czytać "Sad Nowoczesny".

Pochwalcie się miesięcznikiem w sadzie, w domu, a może macie archiwalne numery i jesteście przedstawicielami kolejnego pokolenia sięgającego po tę lekturę? Czytacie sami, a może wspólnie? Inwencję twórczą i kreatywność w podejściu do naszej jubileuszowej zabawy zostawiamy Wam!

Wyślij zgłoszenie: KONKURS Z OKAZJI 50-LECIA SADU NOWOCZESNEGO!

Czytaj także: Ceny nawozów, gdzie saletra staniała o 1500 zł? SONDA cenowa nawozów w Polsce

Najnowsze ceny nawozów azotowych Grupy Azoty przedstawiają się następująco: 

• Saletra amonowa 34,4% PULAN – nowa cena to 3675 zł/t, więc w porównaniu z cennikiem z 23 listopada zdrożała o 50 zł
• PULAN MACRO 32N – 3755 zł/t, czyli zdrożał o 50 zł
• RSM 32% – 3420 zł/t, czyli bez zmian
• PULREA + INu - 4000 zł/t, czyli staniała o 250 zł
• ZAKsan – 3755 zł/t, czyli zdrożał o 50 zł
• Saletrzak 27 Standard Plus - 3460 zł/t, czyli zdrożał o 30 zł
• Saletrosan 26 Plus - 3660 zł, czyli zdrożał o 30 zł

Agrochem Puławy cennik nawozy azotowe

FOTO: Agrochem Puławy

Ceny nawozów wieloskładnikowych

Zdrożały także wszystkie nawozy wieloskładnikowe. Podwyżki są na poziomie 20-40 zł. Taki sam poziom wzrostów miał miejsce w listopadzie. 

Oto aktualne ceny nawozów wieloskładnikowych w Agrochem Puławy:

• POLIFOSKA 5 – 4090 zł/t, czyli zdrożała o 40 zł
• POLIFOSKA 6 – 4475 zł/t, czyli zdrożała o 40 zł
• POLIFOSKA 8 – 4515 zł/t, czyli zdrożała o 40 zł
• AMOFOSKA® 4-16-18 – 2965 zł/t, czyli zdrożała o 20 zł
• AMOFOSKA® 5-10-25 – 3325 zł/t, czyli zdrożała o 20 zł

Agrochem Puławy cennik nawozy wieloskładnikowe

FOTO: Agrochem Puławy

opr. na podst. tygodnik-rolniczy.pl

fot. Bernat

— Zielona energia wpisuje się w strategię FoodWell. Przywiązujemy olbrzymią wagę do kwestii związanych z ekologią. Widać to wyraźnie w naszym portfolio, które opiera się o zdrowe, naturalne produkty. Sukcesywnie wdrażamy naszą politykę zrównoważonego rozwoju, m.in. zwiększając udział wykorzystania opakowań pochodzących z recyklingu. Zwracamy też uwagę na procesy wytwórcze w naszych trzech fabrykach, szukając potencjału dla odnawialnych źródeł energii. Mamy ambitne plany, np. do 2025 roku aż 70% energii naszego zakładu w Janowie Podlaskim będzie pochodzić z OZE. Współpraca z Luneos to więc naturalny krok na drodze do realizacji naszych celów — mówi Marian Owerko, prezes Zarządu FoodWell.

Marian Owerko, Prezes Zarządu FoodWell

FOTO: inf. pras

Redukcja CO2 na poziomie 534 t

Dzięki podpisanej umowie Luneos wykona instalacje PV o mocy 1000 kWp, projekt obniży roczną redukcję CO2 na poziom 534 t, a łącznie nawet do wartości 12 323 ton na przestrzeni 25 lat.

Skala inwestycji to:

• panele PV zainstalowane w fabryce mają przynieść korzyści dla środowiska, porównywalne z posadzeniem 300 000 drzew.
• poziom rocznej redukcji porównać można z ilością CO2, jaka jest wydzielana na dystansie 4,4 mln km przez samochody z silnikiem diesla.

Budowa będzie miała miejsce w Janowie Podlaskim i rozpocząć się ma wraz z początkiem 2023 roku. Przewidywane zakończenie prac – druga połowa przyszłego roku.

— Transformacja energetyczna w Polsce przyspiesza. Coraz więcej przedsiębiorstw stawia na zieloną energię, a nasza umowa z FoodWell tylko potwierdza ten trend. Cieszymy się, że tak duże i powszechnie cenione przedsiębiorstwo wybrało nas do realizacji ambitnego projektu z obszaru OZE — mówi Zbigniew Prokopowicz, prezes i współzałożyciel Luneos.

Polski sektor OZE to doskonałe perspektywy rozwojowe. Według szacunków do roku 2030 zainstalowane moce ze źródeł ekologicznych wzrosnąć mają blisko dwukrotnie.

Zakład w Janowie Podlaskim

FOTO: inf. pras

— Przedsiębiorstwa działające na terenie naszego kraju zwiększają swoje zapotrzebowanie na energię pochodzącą z odnawialnych źródeł energii z dwóch głównych powodów. Przede wszystkim starają się ograniczyć wysokie koszty energii elektrycznej. Są one spowodowane m.in. wojną w Ukrainie i chęcią uniezależnienia się od rosyjskich surowców, szybko rosnącymi kosztami emisji CO2 oraz wprowadzoną w 2021 r. opłatą mocową. Drugi czynnik to coraz większa świadomość ekologiczna i szeroko rozumiana społeczna odpowiedzialność biznesu, co składa się na wspomniany już silny globalny trend stawiania na ESG — dodaje Zbigniew Prokopowicz z Luneos.

opr. na podst. inf. pras. 

Wciąż spotykamy się z powtarzanymi hasłami - ”Ze sklepu to nie to samo, co z własnego ogórka, bo u siebie to przynajmniej wiesz, czym pryskane”. Powstają specjalne listy z „brudnymi” owocami i warzywami, a nagłówki gazet i potarli prześcigają się w tytułach „Tych owoców nie jedz”.

Bezpieczna żywność została połączona z obecnością pestycydów i chemią, której według źródeł w porównaniu do tego, co było kiedyś jest obecna w dużej ilości w owocach i warzywach. Jednak żadne z tych stwierdzeń, nie zostało poparte wiedzą naukową.

„Parszywa dwunastka” wśród owoców i warzyw

Według Polskiego Stowarzyszenia Ochrony Roślin, jest kilka powodów, dla których nie powinniśmy brać pod uwagę listy „Parszywej dwunastki” owoców czy warzyw podczas robienia zakupów.

• „Parszywa dwunastka” to raport, który stworzyła Enviromental Working Group (EWG) – amerykańską organizację non-profit. Raport ten powstaje od roku 1995, zawiera listę warzyw oraz owoców podejrzanych o zawartość największych ilości pozostałości pestycydów.

W tym przypadku metodologia tej firmy pozostawia wiele do życzenia i została skrytykowana przez ekspertów. Według specjalistów z Polskiego Stowarzyszenia Ochrony nie określa ona konkretnie poziomu narażenia konsumentów na pozostałości pestycydów. Zamiast tego dostarcza sześciu oddzielnych wskaźników zanieczyszczenia i pokazuje, ile pestycydów zostało wykrytych. Dodatkowo nie uwzględnia toksykologicznego znaczenia narażenia konsumentów na zawartość pestycydów w diecie poprzez odpowiednie porównanie szacunków narażenia z toksykologicznymi wskaźnikami takimi jak:

• dawka referencyjna RfD,
• dopuszczalne dzienne spożycie ADI.

Czytaj także: Mikrobiologiczne środki ochrony roślin – jak korzystać z wyszukiwarki ochrony roślin?

Dlatego metodologia, która jest stosowana nie jest zgodna z ustalonymi procedurami naukowymi. Z tych sześciu wskaźników, tylko jeden z nich uwzględnia pozostałości pestycydów wykrytych w towarach, ale nie wiąże się on z narażeniem na takie pozostałości z ustalonymi kryteriami zdrowotnymi.

Dodatkowo trzeba zabrać pod uwagę fakt, że analizy te prowadzone są w Stanach Zjednoczonych. A jak wiemy w Europie są inne warunki klimatyczne, rolnicy stosują inne metody uprawy, w tym inne środki ochrony roślin.

Trzecim ważnym aspektem jest fakt, że podawane wyniki dotyczą próbek, które zostały pobrane przynajmniej rok wcześniej.

Jeżeli konwencjonalna uprawa budzi tyle kontrowersji, to może jednak warto sięgnąć po produkty pochodzące z ekologicznych gospodarstw?

W uprawach ekologicznych również stosowane są środki ochrony roślin. Obecnie producent sięgnąć może po aż 133 różne preparaty dopuszczone do stosowania w uprawach ekologicznych, które zatwierdziło Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Są to również środki, które wykorzystywać można w uprawach konwencjonalnych. Pamiętajmy, że środki ochrony roślin, stosowane zgodnie z etykietą są skuteczne i bezpieczne.

Według ekspertów z Polskiego Stowarzyszenia Ochrony Roślin, konsumenci nie muszą się bać pozostałości środków ochrony roślin. W ciągu ostatnich pięciu lat według wyników monitoringu żywności dostępnej w krajach Unii Europejskiej są one niemal niezmienne. Jak podają w ponad 96% badanych próbkach pozostałości w ogóle nie ma, lub są w normie. Normy te są ustalane na etapie badań prowadzonych nad substancją czynną. Eksperci wskazują również, że wokół pestycydów stosowanych w rolnictwie, sadownictwie czy ogrodnictwie narosło wiele uprzedzeń i mitów, które wynikają z małej wiedzy i strachu przed chemią, który jest pożywką dla między innymi mediów, które publikują takie „czarne listy”.

Na podst. PAP.

Fot: envato.elements

Czytaj także: Czy KOWR wykupi KAMPOL-FRUIT i wcieli go w Krajową Grupę Spożywczą?

Wicepremier Kowalczyk złożył w tej sprawie zawiadomienie do prokuratury

Minister rolnictwa, Henryk Kowalczyk poinformował 21.12.2022 roku w mediach społecznościowych, o złożeniu w tej sprawie zawiadomienia do prokuratury. Jest to podejrzenie popełnienia przestępstwa przez spółkę Kampol-Fruit.

Na pewno łagodna zima w roku 2021, która nie spowodowała uszkodzeń mrozowych. Niestety wiosenne niskie temperatury, spowolniły kwitnienie. Deficyt opadów i bardzo długi okres wysokich temperatur w okresie letnim wpłynął znacząco na jakość owoców. 

• Tegoroczne zbiory owoców z drzew w roku 2022 łącznie wynoszą około 4,7 miliona ton, co daje wynik o 6% wyższy niż w roku 2021.
• Zbiory jabłek – szacowane są na poziomie 4,2 miliona ton. 5% więcej niż w roku 2021.
• Zbiory gruszek oszacowane na 80 tysięcy ton, czyli aż o 17 procent więcej rok do roku.
• Zbiory śliwek oszacowano na prawie 132 tys. ton, jest to wynik o 12% wyższy niż w 2021.
• Zbiory wiśni na poziomie 183 tysiące ton, czyli aż o 10% więcej niż w roku 2021.
• Zbiory czereśni wypadły naprawdę dobrze. Oszacowano je na poziomie 77 tysięcy ton, co daje wynik aż o 30% wyższy niż w roku poprzednim.
• Zbiory pozostałych owoców takich jak brzoskwinie, morele czy orzechy włoskie wynieść mają wg. Szacunków GUS około 22 tysiące ton. Jest to zatem wynik o 50% wyższy niż w roku 2021.

SZACUNKOWE ZBIORY GUS

Jak kształtuje się końcowy szacunkowy wynik zbiorów owoców z krzewów owocowych 2022?

opr. na podst. GUS
fot. envato.elements

ZIARNKOWE: WNIOSKI PO SEZONIE

Jaka sytuacja na rynku jabłek? W jakich cenach się sprzedawały?

opr. na podst. GUS

Fot: envato.elements