Cięcie jabłoni to sztuka zachowania równowagi między wzrostem i owocowaniem. Chociaż nie jest to zadanie niezwykle trudne to można popełnić szereg błędów, które zemszczą się na nas w przyszłości. Jakich unikać przede wszystkim?
W przypadku sadów półkarłowych pamiętajmy, aby doprowadzając drzewo do pożądanej wysokości nie pozostawiać na szczycie grubych gałęzi, prostopadłych do przewodnika korony. Doprowadzi to do powstania charakterystycznego “parasola” czyli drzewa o kształcie odwróconego stożka. W efekcie wpadamy w błędne koło. Co roku z grubszych gałęzi wyrasta nam kilkadziesiąt wilków, które również co roku usuwamy. Inaczej rzecz ujmując zadbajmy, aby każde drzewko zawsze miało przewodnik.
Często widywanym błędem jest pozostawianie długich jednorocznych gałęzi w górnej części korony bez skracania. Pomimo tego, że nie odchodzą one od przewodnika pod ostrym kątem to nie ma na nich pąków kwiatowych. Należy je skrócić według zasad cięcia na klik. Zakończona pąkiem liściowym gałąź będzie kontynuować wzrost od początku wegetacji i skutecznie zacieniać niższe partie korony. Poza tym, takim prowadzeniem oddalamy owocowanie od przewodnika.
W sadach półkarłowych powinniśmy się wystrzegać cięcia na starym drewnie. Nie daje to żadnych korzyści oprócz usunięcia części gałęzi, która nam w tym miejscu nie pasuje. Wzrost w tym miejscu zostaje zahamowany. Usuwając całą gałąź otrzymamy wiosną dwa nowe pędy i wysokiej jakości owoce.
Zarówno sadownicy jak i pracownicy, którzy zajmują się cięciem zarobkowo mają tę przypadłość, że więcej gałęzi usuwają za pierwszym podejściem do rzędu. Warto zatem rozpoczynać cięcie od góry - od przejazdu platformą sadowniczą. Następnie, tnąc z dołu mamy pełny obraz drzewa i w naturalny sposób nadajemy mu prawidłowy kształt wrzeciona lub superwrzeciona.
