Zamysł wygląda następująco: zebranie danych o cięciu sadu, a następnie wykorzystanie bezcennych doświadczeń sadowników w przyszłych robotach.
Holenderski Uniwersytet w Wageningen współpracuje z firmami z branży automatyki i robotyki nad programem badawczym „cyfrowy sad”. Program ma być zbiorem wiedzy dla przyszłych pokoleń, ale przede wszystkim bazą danych dla autonomicznych maszyn w przyszłości.
Jedna z firm stworzyła zestaw czujników stosowanych w sadach, aby tworzyć ich cyfrowe, trójwymiarowe modele. W tym celu wykorzystuje się kamery, system LiDAR i inne technologie. Czujniki są montowane na ciągnikach, skanując sady kilka razy w roku, aby monitorować wzrost drzew, rozmiar owoców i ocenić wpływ cięcia na plonowanie.
Zebrane doświadczenia w formie cyfrowej mają pomóc w „szkoleniu” autonomicznych robotów w przyszłości. Jeśli powstaną odpowiednio wydajne maszyny, można będzie w nie „wgrać” doświadczenia z wielu lat uprawy w prawdziwych sadach oraz techniki cięcia specjalistów.
źródło i zdjęcie: www.wur.nl
