W ostatnim czasie pojawiło się w sieci bardzo dużo informacji o zasychających liściach w sadach gruszowych. Jak się okazuje, powodów może być wiele, ale w wielu przypadkach najbardziej prawdopodobne to susza i upały.
Ostatnie tygodnie to zdecydowana przewaga upalnej pogody. W teorii pojawiają się opady deszczu, jednak mają one charakter burzowy. Stanowią doraźne wsparcie dla drzew, ale na pewno nie uzupełnią znacznych deficytów wody. Tym bardziej, że opady nie występują wszędzie. Bywa, że w jednej lokalizacji mamy do czynienia z intensywnym deszczem, a na kwaterze oddalonej o kilka kilometrów nie padało w ogóle.
W ostatnim czasie sadownicy mówią o zasychających liściach, a także całych gałęziach w sadach gruszowych. Nasilenie problemu jest różne, ale w niektórych sadach na tyle duże, że budzi uzasadnione obawy o kondycję drzew i jakość owoców.
Pojawiają się pytania, czy może być to spowodowane porażeniem przez zarazę ogniowa, bakterię Pseudomonas, czy brązową plamistość gruszy. Oczywiście nie jest to wykluczone, ale przy obecnych warunkach pogodowych pierwszą z przyczyn może być deficyt wody.
– Rzeczywiście, w ostatnim czasie wielu sadowników zgłasza problemy z zasychającymi liśćmi w sadach gruszowych. Nieraz są to całe gałęzie. Bez dokładnej lustracji sadu nie da się jednak ustalić dokładnej przyczyny zjawiska. Być może problemy mogą wynikać z porażenia drzew przez zarazą ogniową lub brązową plamistością grusz, ale w większości przypadków, które widziałem, problem wynika z deficytów wody – mówi Marcin Piesiewicz.
W obecnych warunkach – niska wilgotność powietrza i wysoka temperatura – drzewo transpiruje więcej wody, niż korzenie mogą pobrać, a zastosowana podkładka przetransportować (szczególnie przy podkładkach Pigwa). To powoduje brązowienie liści od środka, wynikające z fizjologicznego deficytu wody. Nasilenie problemu występuje także w sadach, gdzie podcinano korzenie.
Jeśli mamy suche gałęzie w środku korony w sadach gruszowych i chcemy zahamować ten proces, możemy ratować je nawożeniem dolistnym (siarczan magnezu) oraz produktami nawozowymi poprawiającymi proces fotosyntezy. W sadach, gdzie jest taka możliwość, warto uruchamiać też zraszanie nadkoronowe.
Jednak, jak podkreśla M. Pisiewicz, nie jest to jednoznaczna diagnoza dla wszystkich sadów. Prawdą jest, że w tym sezonie obserwujemy nasiloną presję ze strony zarazy ogniowej (która najczęściej atakuje młode nasadzenia, rozpoznamy ją po tym, że poraża młode przyrosty, które wyginają się w charakterystyczny pastorał). Przed podjęciem jakichkolwiek działań wskazane jest dokładne zdiagnozowanie problemu.
