Dominacja wierzchołkowa nadal jest często widywana w polskich sadach. Górna część korony drzewa jest dużo lepiej rozwinięta niż dolne piętro i ma to negatywne konsekwencje. Jak uporać się z tym zjawiskiem?
Zacznijmy od tego, że w przypadku półkarłowych sadów zjawisko wynika ze złej techniki cięcia. W sadach karłowych jest bardzo rzadkie. Niestety taki kształt drzew to swego rodzaju "błędne koło". Rozwinięta górna część korony sprawia, że niżej rosnące jabłka są słabiej wybarwione. Gdy już raz drzewo osiągnie taki kształt to również cięcie będzie przeprowadzone w błędny sposób, jeśli nie podejmiemy odpowiednich decyzji. Przeciwieństwem drzew z widoczną dominacją wierzchołkowa jest podręcznikowa korona wrzecionowa.
Aby uporać się z tym zjawiskiem należy rozpoczynać cięcie danej kwatery z platformy sadowniczej, czyli od górnej części korony. Zarówno sadownicy jak i ekipy do cięcia mają tę przypadłość, że za "pierwszym podejściem" usuwają większą ilość gałęzi. Warto zatem zacząć od góry, aby drugie przejście przez sad było swego rodzaju korektą dolnych partii. Zazwyczaj konieczne jest zostawienie jednego przewodnika, aby tam skierować siłę wzrostu.
Po prawidłowym uformowaniu górnej części korony musimy pamiętać o zrównoważonym stosunku wzrostu wegetatywnego do generatywnego - ponieważ na tym w ogóle polega zabieg cięcia. Wobec powyższego nie możemy równie mocno podejść do cięcia dolnych partii. W tym wypadku powinniśmy się skupić wyłącznie na usuwanie pionowych jednorocznych "wilków" i skracaniu jednorocznego drewna po to, aby nie doprowadzić do zbyt intensywnego wzrostu wegetatywnego.
Uporanie się ze źle prowadzonym zatem jest oczywiście możliwe i stosunkowo proste. Warto natomiast zrobić to dwa sezony. Samo zjawisko ma również wiele potocznych i czasami śmiesznych nazw. W zagłębiach sadowniczych na bardzo źle prowadzone drzewa mówi się potocznie "palma" czy "parasol". Pamiętajmy że kształt odwróconego stożka jest dosłownie odwrotnością kształtu, jakie powinny mieć nasze drzewka.
