Jabłonie mają dużo pąków kwiatowych. Pomogły mniejsze zbiory i długa jesień
W tym roku w większości sadów jabłoniowych widzę naprawdę dużą liczbę pąków kwiatowych. Co ważne, nie chodzi tylko o ich ilość. Pąki są duże, dobrze wykształcone i wyglądają na dobrze odżywione. To dobry punkt wyjścia przed kolejnym sezonem.
Przede wszystkim po wiosennych przymrozkach plon w wielu sadach był mniejszy, a drzewa nie były mocno obciążone owocami. Duże znaczenie miał również przebieg jesieni. Pogoda sprzyjała drzewom praktycznie do początku listopada. Nie mieliśmy wcześniejszych, silnych przymrozków, które uszkodziłyby liście i zakończyły ich pracę. Drzewa mogły więc stosunkowo długo prowadzić fotosyntezę i gromadzić substancje zapasowe.
Oczywiście nie oznacza to, że w każdej kwaterze sytuacja wygląda tak samo. Tam, gdzie drzewa bardzo obficie owocowały (a zdarzają się takie sady), pąków może być mniej. Dotyczy to szczególnie odmian triploidalnych, takich jak Mutsu, Jonagold czy Ligol. W ich przypadku liczba pąków może być niewystarczająca do uzyskania pełnego plonowania w przyszłym roku.
Pąków jest dużo, ale co z tego? Przed nami jeszcze zima i wiosna
W tym momencie możemy ocenić liczbę i jakość pąków, ale z wyciąganiem dalszych wniosków byłbym bardzo ostrożny. Nie chciałbym, żeby na podstawie tych obserwacji ktoś już teraz przewidywał bardzo duże zbiory jabłek w przyszłym roku.
Bo z jednej strony możemy ocenić, ile pąków założyły drzewa, jak wyglądają i czy są dobrze odżywione. Nie możemy jednak powiedzieć, ile jabłek zbierzemy w przyszłym sezonie.
Przed nami cała zima. Jeśli przyjdą silne mrozy, szczególnie temperatury spadające poniżej –20°C, sytuacja może się zmienić. Może dojść do uszkodzenia pąków kwiatowych, zwłaszcza w dolnych partiach koron. A później pozostają jeszcze wiosenne przymrozki, które w ostatnich latach wielokrotnie przekreślały wcześniejsze, bardzo dobre prognozy.
Jak mocno ciąć jabłonie? Dobre zapąkowanie nie daje już takiej pewności
I teraz dochodzimy do sedna. Kiedyś, widząc bardzo dobre zapąkowanie, można było z większym spokojem zaplanować mocniejsze cięcie. Dzisiaj trzeba brać pod uwagę ryzyko, że część pąków zostanie uszkodzona zimą albo podczas kwitnienia. Silniejsze cięcie oznacza przecież pozostawienie na drzewie mniejszej liczby pąków. Jeśli później przyjdzie przymrozek, możliwości uzyskania odpowiedniego plonu będą jeszcze mniejsze.
Nie mogę też powiedzieć, żeby ciąć oszczędnie, bo sam tak nie robię. Każdą kwaterę trzeba ocenić osobno, uwzględniając zarówno zapąkowanie, jak i kondycję drzew oraz przebieg tegorocznego owocowania. Tak czy inaczej, biorąc pod uwagę przymrozki, z którymi mamy do czynienia niemal każdej wiosny, trzeba ciąć przede wszystkim zgodnie z zasadami cięcia, możliwie optymalnie dla konkretnej kwatery.
W gruszach sytuacja jest trudniejsza. Nie tylko liczba pąków ma znaczenie
W przypadku grusz mamy do czynienia z dużo większym zróżnicowaniem. Są sady, w których pąki wyglądają bardzo dobrze, ale widzę również kwatery ze sporymi problemami. Jednym z zagrożeń jest Alternaria. Tam, gdzie ochrona nie została odpowiednio dopilnowana, rozwój choroby może prowadzić do uszkodzenia pąków. Zdarza się, że jesienią pąki jeszcze są na drzewach, ale wiosną okazuje się, że część z nich wypadła.
Bardzo duże znaczenie ma również miodówka gruszowa. W sadach, w których drzewa były mocno pokryte spadzią i czarne od sadzaków, jakość pąków może być zdecydowanie gorsza. Znacznie lepiej wyglądają kwatery, w których sadownicy zadbali o ochronę również po zbiorach. To kolejny przykład, jak bardzo stan drzew jesienią zależy od prowadzenia ochrony przez cały sezon.
Za dużo GA3 po przymrozkach? W niektórych sadach gruszowych pąków prawie nie ma
Zwróciłbym też uwagę na sady gruszowe, w których stosowano zbyt duże ilości GA3 lub wykonywano zabiegi zbyt często. Chodzi między innymi o preparaty w tabletkach. W takich kwaterach pojawiały się problemy z wielkością owoców. Gruszek było dużo, ale były drobne. Teraz widać również konsekwencje w zapąkowaniu. W niektórych sadach pąków kwiatowych jest bardzo mało, a miejscami nie ma ich niemal wcale.
