Ponad 10 lat temu Instytut Ogrodnictwa - PIB w Skierniewicach wyhodował odmianę śliwy Polinka. Pomimo jej dobrych właściwości, nadal jest mało rozpoznawalna i nie zdobyła większej popularności.
Polinka jest polską, wczesną odmianą śliwy. Została wyhodowana ze skrzyżowania Węgierki Dąbrowickiej i Cacanskiej Lepoticy. Ze względu na duże i atrakcyjne owoce oraz łatwe odchodzenie pestki od miąższu jest doskonałą odmianą deserową i przetwórczą.
Walorami smakowymi i wyglądem oraz jakością owoców przewyższa odmianę Węgierka Dąbrowicka. Drzewa są mało podatne na choroby grzybowe i bakteryjne. Ze względu na obfite, coroczne plonowanie odmiana sprawdzi się w sadach towarowych.
Odmiana dojrzewa na przełomie lipca i sierpnia, więc tuż po odmianie Kalipso. Minusem może być nałożenie jej zbiorów z dominującą odmianą Cacanska Lepotica. Jednak większe i smaczniejsze owoce bez wątpienia byłyby atutem w sprzedaży.
Owoce są dość duże, o masie od 45 do 50 gram, mają kształt eliptyczny, są symetryczne, w typie węgierki. Miąższ owocu jest żółtozielony, a u dojrzałych owoców żółty, soczysty i bardzo smaczny. Pestka jest mała, owalna i bardzo dobrze oddziela się od miąższu.
Dlaczego pomimo walorów, odmiana jest tak słabo rozpoznawalna przez polskich sadowników i trudno znaleźć ją w sadach?
źródło: www.inhort.pl
zdjęcia: Adam Ośka
