Nowe platformy kosztują setki tysięcy. Pod Grójcem znaleźli tańszy sposób
Ceny nowych platform samobieżnych bywają bardzo wysokie. Przy obecnej opłacalności produkcji niewielu sadowników decyduje się na wydatek rzędu kilkuset tysięcy złotych. Wiemy też, że jesteśmy pomysłowym narodem, a rynek nie znosi próżni.
Nic dziwnego, że na rynku jest popyt na tańsze platformy samobieżne. To dziś wręcz nieodzowne narzędzie w nowoczesnych sadach karłowych. Najlepszym dowodem na to jest samojezdna platforma zbudowana przez małą firmę spod Grójca na bazie podwozia maszyny komunalnej Ladog.
Zaczęło się w garażu. Dziś budują platformy na zamówienie
Tak samo jak w przypadku wielkich amerykańskich firm, zaczęło się w garażu. Dziś nasi rozmówcy kupują hurtowo podwozia wspomnianych maszyn komunalnych i konstruują platformy na zamówienie. Skala na razie nie jest duża – kilka maszyn rocznie – ale przecież „nie od razu Kraków zbudowano”.
To produkcja rzemieślnicza, realizowana w zasadzie po godzinach. Pytamy, dlaczego sadownicy mieliby wybrać właśnie to urządzenie do swoich sadów. – Bo z nami wniesiesz się do góry – żartują konstruktorzy, Kamil Sitnik i Norbert Maliszewski z firmy KS GROUP. W tym haśle nie ma przesady, ponieważ podest podnosi się na wysokość 2,70 metra, a cała platforma kosztuje nieco ponad 100 tys. zł.
Silnik VW 1.9, napęd 4x4 i hydrostat. Prosta konstrukcja z gotowego podwozia
Podwozia komunalne, takie jak Ladog, od lat są często wykorzystywaną bazą do konstrukcji sadowniczych i nie tylko. Powód jest prosty. Fabrycznie mają wąski rozstaw kół, napęd 4x4 oraz przekładnię hydrostatyczną. W pracy w sadzie hydrostat jest kluczowy – pozwala płynnie regulować prędkość jazdy bez zmiany biegów. Sprawdza się to zarówno podczas zimowego cięcia, ręcznego przerzedzania zawiązków, jak i zbiorów.
Pod maską pracuje tu sprawdzony silnik Volkswagena o pojemności 1900 cm³. Z punktu widzenia serwisu to duży plus. Części zamienne są tanie i dostępne od ręki, a prostą jednostkę naprawi bez komputera każdy lokalny mechanik, a także niejeden sadownik.
Platforma pojedzie nawet 50 km/h. Po co taka prędkość w sadzie?
Tym, co wyraźnie odróżnia konstrukcję od klasycznych, wolnobieżnych platform sadowniczych, jest prędkość maksymalna wynosząca około 50 km/h. Być może niejeden czytelnik uzna, że to za dużo jak na platformę. Pan Kamil wspomina o klientach, którzy ich maszyną pokonują 7 km z gospodarstwa do sadu w jedną stronę i chwalą sobie możliwość sprawnego dojazdu. Równocześnie nie rozwijają takich prędkości z czterema pełnymi skrzyniopaletami.
Warto też doprecyzować, że maszyna ma dwa biegi. Na wolniejszym przełożeniu pojedziemy maksymalnie do 20 km/h, a na szybszym – do wspomnianych 50 km/h.
Tylko 158 cm szerokości po złożeniu. Podest podnosi się na 2,70 m
– Rozstaw kół wynosi 140 cm, a przy złożonych hydraulicznie balkonach całkowita szerokość maszyny to 158 cm – idealne wymiary do sadów karłowych – podkreśla pan Norbert.
Maszyna bez problemu mieści się więc w wąskich międzyrzędziach. Balkony rozkładają się hydraulicznie do szerokości 260 cm. W pozycji opuszczonej podest roboczy znajduje się na wysokości 124 cm od ziemi, natomiast maksymalna wysokość podnoszenia to 2,70 m. Przy drzewach prowadzonych na wysokość 3–3,5 metra w zupełności wystarcza to do sprawnej pracy.
